ΑΠΟΨΗ: Μια πρόταση για τον Χανιώτικο Τουρισμό

Του Ανδρέα Σπανουδάκη

«Οι πελάτες του all inclusive -είναι κάτι που έχουμε δει και εμείς στο παρελθόν, μέσω ερευνών που έχουμε κάνει και για τους ξενοδόχους, αλλά και άλλοι φορείς- πραγματικά ξοδεύουν, κυρίως σε εμπορικές δραστηριότητες και πολύ λιγότερο στην εστίαση. Παρ’ όλα αυτά, είναι ένας πελάτης που ξοδεύει και κυρίως θέλει να βγει από το ξενοδοχείο». Είναι μια δημόσια δήλωση του κ. Γιαννούλη.

Επειδή οι γνώσεις μου γύρω απο το τουριστικό κύκλωμα είναι συντριπτικά κατώτερες μ’ αυτές του κ. Γιαννούλη, θα ήταν γόνιμο και εποικοδομητικό, εφ΄ όσον αναφέρεται σε έρευνες για το all inclusive, να μας δώσει περαιτέρω στοιχεία για την συγκεκριμένη έρευνα. H παραδοχή του κ. Γιαννούλη που ομολογεί ότι η εστίαση έχει δεχτεί μεγάλο πλήγμα απο το aii inclusive περιέχει και μια αντινομία: Πως μπορεί να καταρρίπτεται ο μύθος ότι το all inclusive δεν έχει ευεργετική επίδραση στην τοπική οικονομία όταν ένα μεγάλο τμήμα του τουριστικού κυκλώματος δεν ωφελείται;

Γόνιμο θα ήταν, λοιπόν, να μας πληροφορήσει ο κ. Πρόεδρος, με συγκεκριμένα στοιχεία, για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της έρευνας, ποιός φορέας την πραγματοποίησε, σε ποιά τουριστική περίοδο αναφέρεται και αν αυτά τα αποτελέσματα έχουν ανακοινωθεί δημόσια.
Εμείς, έχομε υποστηρίξει, κατά το παρελθόν, ότι το aii inclusive, δηλαδή το βραχιολάκι, είναι καταστροφικό για το τουριστικό κύκλωμα γιατί ακριβώς περιχαρακώνει τους τουρίστες εντός των ξενοδοχείων οι οποίοι με πολύ φτηνά πακέτα (ομολογουμένως) διακοπών, καλύπτουν τις ανάγκες τους σε διαμονή και διατροφή (φαγητό μέχρι…σκασμού όλη μέρα). Υποστηρίξαμε αυτήν την άποψη που είναι και πεποίθηση των επιχειρηματιών του κλάδου που μιλούν για πολύ μεγάλη οικονομική ζημιά.

Δυστυχώς, τα Χανιά και η Κρήτη, αν και θεωρείται το τουριστικό υπογάστριο της Ευρώπης, προορίζεται για τους χαμηλού εισοδήματος τουρίστες με βαλάντιο αυστηρά περιορισμένο για ολιγοήμερες διακοπές. Την τάση αυτή ήρθε να επιτείνει και η οικονομική κρίση, αλλά και η στρατηγική των τουρ οπερέιτορ που ζητούν όλο και περισσότερο χαμηλότερες τιμές απο τα Ξενοδοχεία. Και οι ξενοδόχοι κάνοντας “την ανάγκη φιλοτιμία” προκειμένου να απαλλαχτούν απο τον εφιάλτη της μη πληρότητας, συμμορφώθηκαν με τις απαιτήσεις των καιρών. Το “βραχιολάκι” προβάλλετε ως δέλεαρ, καλύπτει (και με το παραπάνω) τις καθημερινές ανάγκες των τουριστών, οι οποίοι έρχονται με προκαθορισμένο budgets.

Σύμφωνα μ΄αυτούς που γνωρίζουν τον Τουρισμό, το aii inclusive θα διευρυνθεί και θα επιδεινώσει περαιτέρω την δυναμική της τοπικής οικονομίας αφού η Fraport που ελέγχει την πύλη εισόδου, σε συνεργασία με τουρ οπερέιτορ, θα προωθούν αποκλειστικά τουριστικά πακέτα all inclusive την υψηλή περίοδο που το “Δασκαλογιάννης” θα παραμείνει ανοιχτό. Κι ύστερα; Ε, ύστερα…”όποιος ζει μεταζώνεται”.

Η ανάγκη ν΄αντιστραφεί το καταστροφικό κλίμα “γέννησε”, κατά τους ιθύνοντες, την διαδικτυακή πλατφόρμα All Inclusive Dining, μια αξιόλογη πρωτοβουλία της Ένωσης Ξενοδόχων Χανίων. Όπως ακριβώς τόνισε και ο κ. Γιαννούλης, το all inclusive που προκάλεσε σημαντικές ζημιές στους επαγγελματίες στο χώρο της εστίασης, επιδιώκει, μέσω της πλατφόρμας, την οικονομική ανάταξη των επιχειρήσεων που αφορούν γενικότερα επιχειρήσεις υγιειονομικού ενδιαφέροντος.

Όπως τόνισε ο κ. Μαραγκουδάκης ιδρυτής της πλατφόρμας: ” Έτσι τα ξενοδοχεία μπορούν να αφοσιωθούν στον πυρήνα της πρότασής τους προς τους επισκέπτες, που είναι η φιλοξενία, το πρωινό, αλλά και η εστίαση και τα ποτά για τις ημέρες που ο επισκέπτης πραγματικά επιθυμεί να παραμείνει στο ξενοδοχείο. Τα ξενοδοχεία που ΔΕΝ περιλαμβάνουν την εστίαση στις υπηρεσίες τους, έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν μια payless αυθεντική γευστική εμπειρία και να εξασφαλίσουν ένα επιπλέον έσοδο από την παροχή μιας νέας ποιοτικής υπηρεσίας στον πελάτη τους».
Ερωτηματικό: Μπορεί να λειτουργήσει ο συνδυασμός, προπληρωμένη τιμή (χαμηλή τιμή), αυθεντική γευστική εμπειρία και ποιοτική υπηρεσία; Αυτή η αποτελούμενη απο τρία σκέλη πρόταση μπορεί να είναι ανταγωνιστική στο all inclusive;

Τρία σε ένα; Κάπως δύσκολο ακούγεται!

Αυτόματα προκύπτουν τα ερωτήματα και η ανάγκη – αν δεν υπάρχει – μιας έρευνας για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του Τουρισμού στα Χανιά. Όταν το All Inclusive Dining απευθύνεται, αποκλειστικά, σε ξενοδοχεία που ΔΕΝ παρέχουν υπηρεσίες εστίασης, δηλαδή σ’ ένα μικρό ποσοστό τουριστών που διανυκτερεύουν σε καταλύμματα, σε room for rent, σε apartments ή με airbnb και καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες τους απο τα super market, πως θα ανακάμψουν οι επιχειρήσεις εστίασης; Όταν οι πτήσεις τσάρτερ, στην συντριπτική πλειοψηφία τους, διακινούν τουρίστες με το πακέτο all inclusive που τους προσφέρεται απο τα ξενοδοχεία, πως θα αντιστραφεί το ζημιογόνο κλίμα; Όταν υπάρχει μια διαρκής διαπόμπευση του κλάδου απο τους τουρ οπερέιτορ για να προωθήσουν συγκεκριμένες επιχειρήσεις με το “αζημίωτο”;
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως το All Inclusive Dining δεν είναι ένα εργαλείο που θα συμβάλει θετικά και θα μπορούσε να διορθώσει τα “κακώς κείμενα”.
Η “θεραπεία”, κατά την άποψή μας, για τα παραπάνω είναι ότι το All Inclusive Dining – θα πρέπει να τονιστεί – απευθύνεται σε ανθρώπους με υψηλό budgets (χωρίς αποκλεισμούς) που αναζητούν εναλλακτικές μορφές διακοπών, χειμώνα-καλοκαίρι και που θα μπορούσε να συμβάλει τα μέγιστα σ΄ αυτήν την τουριστική πρόταση που μπορεί να την υποστηρίξει ο τόπος ως φυσικό περιβάλλον αλλά και οι άνθρωποί του με την εγνωσμένη φιλοξενία τους. Αυτό θα μπορούσε να προβληθεί και να γίνει το τοπικό brand name που θα περιλαμβάνει αυστηρά tratditional χώρους εστίασης με προ’ι’όντα πιστοποιημένης βιολογικής καλλιέργειας απο την κρητική γή. Σίγουρα αυτή η πρόταση δεν απευθύνεται στον μαζικό τουρισμό. Μπορούν όμως, αυτές οι δυο “κατευθύνσεις”, να συν-υπάρξουν, να συν-λειτουργήσουν και να συν-εισφέρουν στην τοπική οικονομία.