Ακολουθήστε το Kriti360 στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!

Η υπόθεση Λιγνάδη και η αναστολή εκτέλεσης της ποινής του μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, πυροδότησε μια σειρά αντιδράσεων κυρίως στον καλλιτεχνικό , δημοσιογραφικό και πολιτικό κόσμο, αλλά και σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης. Δημιουργήθηκαν ερωτήματα, αντιπαραθέσεις και απορίες, όπως αν δεν ήταν επώνυμος θα τύγχανε αυτού του’’ προνομίου’’;

Του Αρτέμη Κουτσαυτάκη*

Φυσικά οι αποφάσεις δεν κρίνονται από το λαό αλλά από την ίδια τη δικαιοσύνη, είτε σε δεύτερο βαθμό, είτε στο ανώτατο δικαστήριο της Χώρας. Το κράτος δικαίου θέτει τους κανόνες και οι πολίτες οφείλουν να τους τηρήσουν και να αντιληφθούν την έννοια του άδικου ή μη. Αυτό άλλωστε αποτελεί βασική προϋπόθεση ομαλής συμβίωσης μιας κοινωνίας.

Από την άλλη το ‘’κοινό περί δικαίου αίσθημα’’ όσον αφορά την αντίληψη ηθικής της κοινής γνώμης σε σοβαρά αδικήματα, είναι λογικό, όταν για μήνες μέσα κοινωνικής δικτύωσης- μαζικής επικοινωνίας κλπ. αναγάγουν αυτή την υπόθεση σε ‘’μείζον καθημερινό θέμα’’ , να προκαλείται μια αναστάτωση όταν μια δικαστική απόφαση είναι αντίθετη με τη θέση της πλειοψηφίας των πολιτών και την επικρατούσα κοινωνική ηθική. Δεν πρέπει όμως να παραβλέπουμε ότι οι ένορκοι που μετέχουν στα Μικτά Ορκωτά Δικαστήρια εκφράζουν κατά κάποιο τρόπο και τη βούληση της κοινής γνώμης.

Πρέπει όμως να σταθούμε λίγο και στο σοβαρό θέμα των θυμάτων του βιασμού. Οι άνθρωποι αυτοί προφανώς μετά το βιασμό τους και μάλιστα αν ήταν ανήλικοι, βίωσαν την απελπισία , την αδυναμία, να καταγγείλουν έναν επώνυμο και είναι λογικό να πέρασαν από διάφορες φάσεις κατάθλιψης ή και αυτοκαταστροφής.

Επιτέλους φτάνει η ώρα της εκδίκασης (αν βρεθεί ποτέ ο δράστης) και εδώ όμως ο ‘’δρόμος’’ είναι δύσκολος. Οι πολύωρες ερωτήσεις των δικαστών για να αποσαφηνίσουν την αλήθεια, αλλά κυρίως του συνηγόρου υπεράσπισης που θέλει να στηρίξει τον πελάτη του με κάθε κόστος για το θύμα, ιδιαίτερα αν πρόκειται για επιφανή δικηγόρο, χρησιμοποιώντας οτιδήποτε πραγματικό ή φανταστικό στοιχείο όπως π.χ. φωτογραφίες, μηνύματα, ομοφοβικά ή ειρωνικά σχόλια ή ακόμη επιδεικνυόμενες αναπαραστάσεις , επιφέρει ένα νέο τραυματισμό της ψυχής του θύματος.

Τελικά θέλει μεγάλο θάρρος και δύναμη ν αντέξουν ένα ‘’δεύτερο’’ και έναν ‘’ τρίτο’’ (λόγω δευτεροβαθμίου δικαστηρίου) ψυχολογικό βιασμό. Νομίζω ότι σ αυτά τα παιδιά θα πρέπει να σταθούμε και σ αυτές τις γυναίκες που περνούν από΄ αυτό το στάδιο και δε το καταγγέλλουν ποτέ κυρίως για τους παραπάνω λόγους.

*πρώην αστυνομικός διευθυντής Χανίων, υποστράτηγος εν αποστρατεία ΕΛ.ΑΣ.