Ακολουθήστε το 
στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!
Η υπόθεση του νεαρού φαντάρου Μανώλη Τσικνάκη, που βρέθηκε νεκρός ενώ εκτελούσε υπηρεσία στη βραχονησίδα Ρω το 2018, παραμένει ένα μυστήριο.
Σε ευθεία ρήξη έρχονται οι πραγματογνώμονες της στρατιωτικής Εισαγγελίας με τις θέσεις των τεχνικών συμβούλων της οικογένειας του 22χρονου στρατιώτη Μανώλη Τσικνάκη.
Ο 22χρονος είχε βρεθεί νεκρός στο φυλάκιο της ακριτικής Ρω πριν από επτά χρόνια και από την πρώτη στιγμή όλοι μίλησαν για αυτοχειρία. Οι υπεράνθρωπες προσπάθειες της οικογένειας και οι αποκαλύψεις του «Τούνελ», οδήγησαν στο να ανασύρει η στρατιωτική Εισαγγελέας τον φάκελο της υπόθεσης από το αρχείο και να ανοίξει νέος κύκλος έρευνας από τις Αρχές.
Ήταν το πρωινό της 27ης Ιουνίου του 2018 όταν το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοίνωσε «ψυχρά και ωμά» στην οικογένεια Τσικνάκη ότι ο γιος τους Μανώλης αυτοπυροβολήθηκε θανάσιμα στο κεφάλι με τον ατομικό του οπλισμό ενώ εκτελούσε υπηρεσία σκοπού στο νησί της Ρω..
Έξι χρόνια μετά τον θάνατό του, η υπόθεση επανέρχεται στο προσκήνιο με νέες καταθέσεις και μαρτυρίες που αμφισβητούν την αρχική εκδοχή της αυτοκτονίας, ενώ η οικογένειά του έχει υποβάλει μήνυση κατά παντός υπευθύνου και ζητά πλήρη διερεύνηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες έφυγε από τη ζωή.
Σε μία αναλυτική και αιχμηρή τοποθέτηση, η δικηγόρος της οικογένειας του άτυχου φαντάρου στη Ρω Μανώλη Τσικνάκη, Αλεξάνδρα Σπανάκη, περιέγραψε στην εκπομπή Φως στο Τούνελ βήμα προς βήμα την πορεία της υπόθεσης, μιλώντας για ελλείψεις, καθυστερήσεις και σοβαρά κενά που, όπως υποστηρίζει, δεν μπορούν να αγνοηθούν.
Σύμφωνα με τη δικηγόρο, η οικογένεια σήμερα ζητά:
Η υπόθεση, όπως εξηγεί η δικηγόρος της οικογένειας, ξεκίνησε με αυτεπάγγελτη έρευνα η οποία κινήθηκε ταυτόχρονα σε επίπεδο αστυνομικής προανάκρισης και στρατιωτικής διερεύνησης, καθώς ο θάνατος του 22χρονου σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας.
«Η δικογραφία πελαγοδρομούσε μεταξύ του αστυνομικού τμήματος Μεγίστης και της στρατιωτικής εισαγγελίας. Εμάς μας παραδόθηκε στην εκπνοή της πενταετίας ελλιπές αντίγραφο της δικογραφίας, διότι δεν είχε συμπεριληφθεί το σύνολο των φωτογραφιών οι οποίες είναι πάρα πολύ σημαντικές. Μας γνωστοποιήθηκε μία διάταξη της κυρίας εισαγγελέως, της στρατιωτικής εισαγγελίας, ότι η υπόθεση αυτή τίθεται στο αρχείο, δεδομένου ότι κατέληξαν στην αυτοχειρία».
Όπως επισημαίνει η κυρία Σπανάκη, από τις πρώτες κιόλας ώρες μετά τον θάνατο του Μανώλη, οι γονείς φρόντισαν να ορίσουν τεχνική σύμβουλο, εξασφαλίζοντας ανεξάρτητη επιστημονική παρουσία κατά τη διαδικασία της νεκροψίας – νεκροτομής. Μία πρόβλεψη που, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, είχε βαρύνουσα σημασία.
«Η οικογένεια κατά τον χρόνο θανάτου, πριν ακόμα απευθυνθούν σε μένα, είχε ήδη αναθέσει στην τεχνική σύμβουλο, είχαν γνωστοποιήσει δηλαδή την κυρία Σπανουδάκη, η οποία είχε μεταβεί στη Ρόδο και παρέστη κατά τη διαδικασία νεκροψίας- νεκροτομής. Είχε η ίδια λοιπόν φωτογραφικό υλικό στην κατοχή της το οποίο δεν μπορούσε να ταυτιστεί με τα όσα μας είπαν ως πόρισμα. Αμέσως ανέθεσα στην κυρία Σπανουδάκη και στον κύριο Τσιάμπα να επεξεργαστούν τα ευρήματα της δικογραφίας και να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα».
«Με πήρε έντρομη & μου λέει…»
Το τηλεφώνημα που δέχθηκε η δικηγόρος της οικογένειας έμελλε να αλλάξει δραματικά την πορεία της υπόθεσης και να επιβεβαιώσει τους πιο σκοτεινούς φόβους των γονιών.
«Η κυρία Σπανουδάκη με πήρε μετά από λίγες μέρες έντρομη και μου λέει ‘θέλω να σας πω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα εδώ. Δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε αυτοχειρία. Οι βλάβες που εγώ τουλάχιστον έχω φωτογραφήσει συνάδουν μόνο με τη χρήση πιστολιού’. Αυτό το επιβεβαίωσε με απόλυτα τεκμηριωμένο τρόπο και ο κύριος Τσιάμπας».
Καθοριστική, όπως επισημαίνει, υπήρξε και η συμβολή της εκπομπής «Φως στο Τούνελ», καθώς μετά την προβολή της υπόθεσης επικοινώνησαν με την οικογένεια στρατιώτες που υπηρετούσαν εκείνο το διάστημα στη μονάδα.
«Αναγκαστήκαμε να υποβάλλουμε μήνυση κατά παντός υπευθύνου. Παράλληλα, η κυρία Νικολούλη και η εκπομπή της και οι συνεργάτες της ανέδειξαν το ζήτημα με ένα πολύ τεχνικά άρτιο και επαγγελματικά άριστο τρόπο με αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ, γιατί και εγώ η ίδια έμεινα εμβρόντητη, να επικοινωνήσουν μαζί μας άνθρωποι οι οποίοι είχαν άμεση αντίληψη, δηλαδή φαντάροι που συνυπηρετούσαν εκείνο το διάστημα. Ήταν κάποιοι που δεν ερωτήθηκαν ποτέ, δεν έδωσαν ποτέ κατάθεση και ήταν και κάποιοι οι οποίοι ερωτήθηκαν με εντελώς τυποποιημένο τρόπο».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην ιατροδικαστική έκθεση της Ρόδου, η οποία, όπως λέει, δεν κατέληγε ρητά στο είδος του όπλου.
«Ο ιατροδικαστής Ρόδου δεν κατέληγε στην ιατροδικαστική έκθεση που συνέταξε στο είδος του όπλου. Κάτι που για εμάς είναι πάρα πολύ επιλήψιμο, με την έννοια ότι αυτός που θα καθορίσει το είδος του όπλου είναι ο ιατροδικαστής. Ξεκίνησε ένας νέος κύκλος και υπήρξαν πολύ σημαντικές μαρτυρίες που ελήφθησαν εκ των υστέρων στο πλαίσιο και πάλι της παραγγελίας της νέας διερεύνησης».
Η ίδια ασκεί κριτική και στο γεγονός ότι ο στρατός απευθύνθηκε σε ιδιώτη τεχνικό σύμβουλο για γνωμάτευση αντί να ζητήσει πραγματογνωμοσύνη από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών (ΔΕΕ), η οποία διαθέτει τη δυνατότητα αναπαράστασης περιστατικών με πραγματικά όπλα και πυρά.
«Θα μπορούσαν να απευθυνθούν και να ζητήσουν να διαταχθεί η πραγματογνωμοσύνη από το πλέον αρμόδιο, αξιόπιστο κρατικό όργανο και όχι από κάποιον ιδιώτη ο οποίος έκανε μία γνωμάτευση αγνοώντας βασικές φωτογραφίες οι οποίες υπάρχουν και αφορούν το τραύμα του εγκεφάλου που είναι καθοριστική σημασίας. Ο Μανώλης Τσικνάκης ήταν αριστερόχειρας. Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε, κατά τις παραδοχές του στρατού, είναι πολεμικό, μακρύκαννο πολεμικό όπλο. Πρακτικά δεν θα μπορούσε να συμβεί ούτε το είδος του τραυματισμού ούτε και ο τρόπος με τον οποίο φέρεται να αποδίδουν την εξέλιξη του τραγικού περιστατικού του θανάτου του».
«Μάχη» τεχνικών συμβούλων για τον θάνατο του
Η «μάχη» των τεχνικών συμβούλων για τον θάνατο του φαντάρου Μανώλη Τσικνάκη καλά κρατεί. Στο επίκεντρο, δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές. Από τη μία, οι ειδικοί πραγματογνώμονες του στρατού που μιλούν για αυτοχειρία. Από την άλλη, η οικογένεια που επιμένει πως η αλήθεια δεν έχει ακόμη ειπωθεί και ότι το παιδί τους δολοφονήθηκε.
«Μας εμπαίζουν»
Απαντώντας στα όσα υποστηρίζουν οι στρατιωτικοί ειδικοί, ο οπλουργός και τεχνικός σύμβουλος της οικογένειας, Γιάννης Τσιάμπας, μίλησε στο «Τούνελ» με λόγο αιχμηρό και χωρίς περιστροφές.
Όπως ανέφερε, η διαχείριση της υπόθεσης «δικαιολογεί γιατί η Ελλάδα κατατάσσεται ως τελευταία από τους διεθνείς οργανισμούς όσον αφορά το Κράτος Δικαίου».
Και συνέχισε, εμφανώς αγανακτισμένος: «Θεωρώ ότι μετά τη συμπληρωματική δικογραφία που είδα, μας εμπαίζουν. Δεν γίνεται εν έτει 2026 να μην μπορούν τρεις ιατροδικαστές να διαγνώσουν πότε έχουμε μία πλήξη ενός θανούντα από βολίδα πιστολιού ή τυφεκίου. Είναι αδιανόητο, και βαλλιστικά και ιατροδικαστικά».
Με τη βοήθεια βιβλιογραφικών παραδειγμάτων, επιχείρησε να αποδομήσει το σενάριο της αυτοχειρίας. Έδειξε πώς αποτυπώνονται τα τραυματικά αποτελέσματα μίας βολίδας από τυφέκιο και συγκεκριμένα από το ίδιο όπλο που έφερε ο φαντάρος, το Heckler & Koch G3A3. Όπως εξήγησε, μετά την είσοδο της βολίδας στο ανθρώπινο σώμα, δημιουργείται μία κοιλότητα η οποία, αν είχε σχηματιστεί στο κρανίο, θα είχε καταστροφικές συνέπειες.
«Όπως παρουσιάζουν και οι ιατροδικαστικές μελέτες, θα υπήρχε μία έκρηξη του κρανίου. Στην περίπτωση που εξετάζουμε του Τσικνάκη δεν βλέπουμε τίποτα τέτοιο. Η βολίδα που έπληξε τον άτυχο στρατιώτη είναι χαμηλής ταχύτητας, δεν δημιουργεί αυτήν την προσωρινή κοιλότητα και απλά έκανε μία πύλη εισόδου διαμέτρου 4,1 εκατοστά και μα πύλη εξόδου 3,1 εκατοστά. Για αυτό δεν έχουμε έκρηξη του κρανίου. Είναι πολύ διακριτό το κάταγμα που προκύπτει από βολίδα τυφεκίου και το απλό όπως έχουμε στην περίπτωσή μας».
«Καθαρή ανοησία»
Παρουσίασε φυσίγγια ενός τυφεκίου G3A3 και ενός πιστολιού και προχώρησε σε αναπαράσταση του τρόπου με τον οποίο, κατά το σενάριο της αυτοχειρίας, θα έπρεπε να κρατά το τυφέκιο ο φαντάρος, δεδομένου ότι ήταν αριστερόχειρας.
«Θα έπρεπε να κρατάει το όπλο πλάγια με τρόπο που να του επιτρέπει να τραβήξει την σκανδάλη με το αριστερό χέρι. Κι αν τα κατάφερνε, το όπλο θα έπεφτε από την ανάποδη μεριά από την οποία βρέθηκε. Αυτό μας δείχνει ότι το όπλο τοποθετήθηκε. Επίσης αυτό που περιγράφουν είναι κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Η βολίδα να σηκωθεί όρθια τρία εκατοστά πάνω από την κάνη και να αρχίσει να κινείται πλάγια και χτυπάει το μάγουλο. Αυτό είναι καθαρή ανοησία».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στον τόπο όπου εκτυλίχθηκε το περιστατικό. Μία βραχονησίδα. Ένας περιορισμένος, απομονωμένος χώρος.
«Πρόκειται για έναν περιορισμένο χώρο με μόλις 25 άτομα, σε στρατιωτικό περιβάλλον, πράγμα που σημαίνει ότι οι κινήσεις και οι ρόλοι του καθενός είναι διακριτοί. Άρα πρέπει να διερευνηθεί τι έκανε ο καθένας εκείνη την ημέρα. Πριν αλλά και καθόλη τη διάρκεια του συμβάντος. Επίσημα ο στρατός μάς έχει ενημερώσει ότι νόμιμο πιστόλι και συγκεκριμένα 45άρι δεν υπήρχε στην βραχοσηνίδα. Άρα η ανάκριση πρέπει να αναζητήσει κάποιον που έφερε το όπλο παράνομα στο νησί», καταλήγει.
Τι είδε ο πραγματογνώμονας της στρατιωτικής δικαιοσύνης για τον θάνατό του
Ο δικαστικός πραγματογνώμονας και ειδικός βαλλιστικός αναλυτής Γιώργος Ραυτογιάννης, με πολυετή εμπειρία στη ΔΕΕ και σε περισσότερα από 100 περιστατικά, διορίστηκε από την στρατιωτική δικαιοσύνη για να εκτιμήσει, βάσει στοιχείων, τις συνθήκες θανάτου του φαντάρου στη Ρω, Μανώλη Τσικνάκη.
Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, μελέτησε τα κρίσιμα έγγραφα της υπόθεσης, αυτοψία, φωτογραφίες, σχεδιαγράμματα, εργαστηριακές εκθέσεις και την ιατροδικαστική γνωμάτευση και κατέληξε στα εξής συμπεράσματα:
«Η συγκεκριμένη απόσταση που βρέθηκε ο κάλυκας, σύμφωνα με την έκθεση αυτοψίας, είναι συμβατή με τη θέση που φέρεται ότι έλαβε χώρα ο πυροβολισμός. Στην περίπτωση που ένα τυφέκιο όπως το συγκεκριμένο κρατηθεί σε όρθια θέση και πυροδοτήσει, τότε ο κάλυκας επειδή η θυρίδα απόρριψης βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του, σηκώνεται ψηλά περί τα έξι με επτά μέτρα και στη συνέχεια διαγράφοντας καμπύλη τροχιά, πέφτει στο έδαφος σε απόσταση περίπου τέσσερα μέτρα. Επιπρόσθετα, ο κάλυκας αυτός συσχετίστηκε εργαστηριακά, συγκριτικά με το επίμαχο τυφέκιο από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών».
Εκτίμησε πως η πορεία του τραύματος μπορεί να προκληθεί από αριστερόχειρα σε αυτοπυροβολισμό, εφόσον το όπλο συγκρατηθεί σε ειδική διαγώνια θέση.
«Ένας αριστερόχειρας για να μπορέσει να επιφέρει αυτό το τραύμα, σε περίπτωση αυτοπυροβολισμού, πρέπει να συγκρατεί το όπλο με το δεξί του χέρι από το μέσο και άνω της κάννης περίπου, η σκανδάλη του όπλου να είναι στην εξωτερική πλευρά και η θυρίδα απόρριψης να βρίσκεται μπροστά και δεξιά από αυτόν, ο οποίος έβαλε το αριστερό του χέρι στη σκανδάλη του όπλου. Σε αυτήν την περίπτωση το όπλο ανασηκώνεται από το έδαφος και του προσδίδεται μία διαγώνια κλίση σε σχέση με αυτόν που το χρησιμοποιεί συμβατή με την πορεία του τραύματος από τη δεξιά ζυγωματική χώρα στην αριστερή».
»Το τραύμα το οποίο μου επιδεικνύετε, σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση έχει μήκος διαστάσεων 4,1 εκατοστά. Αυτό δεν είναι συμβατό με πρόκληση τραύματος από βολίδα πυροβόλου όπλου χειρός της οποίας το μήκος είναι περί το 1 εκατοστό. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία σε μικρές αποστάσεις από την έξοδο της κάννης ενός όπλου, το βλήμα κινείται με ασταθή τροχιά εν είδη σβούρας με βάση το φαινόμενο Yaw. Η βολίδα σηκώνεται όρθια και πλήττει τον στόχο της όχι με την κορυφή της αλλά με το πλάι της. Το εκτεταμένο τραύμα που περιγράφεται ιατροδικαστικά είναι απόλυτα συμβατό μία βολίδα μπολντ G3A3».
Αντίστοιχα, και η πύλη εξόδου θεωρήθηκε από τον πραγματογνώμονα συμβατή με G3A3 δεδομένου των ιατροφαρμακευτικών χειρισμών που αλλοίωσαν την αρχική εικόνα του τραύματος.
Ο πραγματογνώμονας – βαλλιστικός αναλυτής απέκλεισε με βεβαιότητα το ενδεχόμενο ατυχήματος, επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να προσδιοριστεί αν πρόκειται για αυτοχειρία ή εγκληματική ενέργεια, ενώ κατέθεσε πως ακόμη και αν πρόκειται για ανθρωποκτονία, αυτή τελέστηκε με το συγκεκριμένο τυφέκιο G3A3.
Εμμένει στις θέσεις του ο βαλλιστικός αναλυτής του στρατού για τον θάνατό του
Το «Τούνελ», μετά τις αντιδράσεις των τεχνικών συμβούλων – ειδικών πραγματογνωμόνων της οικογένειας του Μανώλη Τσικνάκη, επικοινώνησε εκ νέου με τον δικαστικό πραγματογνώμονα και ειδικό βαλλιστικό αναλυτή του Στρατού, Γιώργο Ραυτογιάννη, που εμμένει στις θέσεις του και δηλώνει:
«Δεν μπορώ να αναλύσω τις θέσεις μου, καθώς η υπόθεση παραμένει ανοιχτή. Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι με κάλεσε το Στρατοδικείο και η τοποθέτησή μου βασίζεται αποκλειστικά στα στοιχεία και τα ευρήματα που τέθηκαν στη διάθεσή μου, συμπεριλαμβανομένου και του φωτογραφικού υλικού. Για εμένα είναι σαφές ότι το θύμα έχει βληθεί με πολεμικό τυφέκιο τύπου G3A3, ίδιο με αυτό που είχε στην κατοχή του.
»Σε ό,τι αφορά το αν θα έπρεπε εξαρχής να έχει γνωμοδοτήσει η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, δεν είμαι σε θέση να απαντήσω, καθώς αυτό αποτελεί αρμοδιότητα του Στρατοδικείου».
Τι λέει η τεχνική σύμβουλος της οικογένειας
Νέα διάσταση στην πολύκροτη υπόθεση θανάτου του 22χρονου οπλίτη Μανώλη Τσικνάκη στη Ρω, δίνει η ιατροδικαστής Ελπίδα Σπανουδάκη, τεχνική σύμβουλος της οικογένειας.
«Το φωτογραφικό υλικό αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι…»
Όπως αποκάλυψε στην κάμερα του «Τούνελ», από τη δικογραφία λείπει το πλήρες φωτογραφικό υλικό της νεκροτομής που η ίδια ωστόσο έχει στην κατοχή της ως τεχνική σύμβουλος της οικογένειας που ήταν παρούσα στην διαδικασία νεκροτόμισης.
«Ως τεχνικός σύμβουλος όφειλα να έχω όλα τα ευρήματα της νεκροτομής σε φωτογραφικό υλικό, ώστε να μπορώ να το αποδείξω και αυτό είναι στη διάθεση των Αρχών οποιαδήποτε στιγμή το θελήσουν. Σε αυτό το πλαίσιο αντικρούσαμε τις καταθέσεις. Εγώ από την πλευρά μου το ιατροδικαστικό κομμάτι και ο κύριος Τσιάμπας το βαλλιστικό κομμάτι».
Αυτές οι φωτογραφίες εκτιμά πως είναι καθοριστικές για την επιστημονική τεκμηρίωση του όπλου με το οποίο βλήθηκε ο άτυχος Μανώλης Τσικνάκης.
«Το φωτογραφικό υλικό αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι δεν επρόκειτο για έναν εγκέφαλο πολτοποιημένο, ότι οι μαζικές κακώσεις που αναφέρονται στην ιατροδικαστική έκθεση δεν είναι μαζικές κακώσεις και ότι δεν έχουμε τα κατάγματα που θα προκαλούσε ένα όπλο μακρύκαννο G3Α3. Αντιθέτως οι φωτογραφίες της νεκροτομής που έχω στην κατοχή μου δείχνουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι πρόκειται για ένα βραχύκαννο πυροβόλο και αδυνατώ να καταλάβω γιατί δεν συμπεριελήφθησαν στη δικογραφία».
Ξεκαθάρισε ότι τα επιστημονικά τεκμηριωμένα ευρήματα των τεχνικών συμβούλων της οικογένειας δεν συμβαδίζουν με τις καταθέσεις των πραγματογνωμόνων που όρισε ο στρατός και κάνουν λόγο για μακρύκαννο πυροβόλο. Η έλλειψη του φωτογραφικού υλικού της νεκροτομής, ενδεχομένως τους οδήγησε σε αυθαίρετα συμπεράσματα.
«Λάβαμε τις ένορκες καταθέσεις των πραγματογνωμόνων βαλλιστικού και ιατροδικαστή, οι οποίοι τοποθετήθηκαν από την πλευρά του στρατού. Μιλούσαν σε αυτό το πλαίσιο ότι ο άτυχος φαντάρος ο Μανώλης βλήθηκε με μακρύκανο πυροβόλο όπλο. Επουδενί δεν ταιριάζουν τα ευρήματά μας. Θα έπρεπε να συνοδεύεται η έκθεση του εκάστοτε δημόσιου λειτουργού με το φωτογραφικό υλικό το οποίο έχει γίνει η λήψη κατά την νεκροτομή. Όταν έχουμε ένα γραπτό κείμενο το οποίο δεν συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό μπορούμε σε αυτό να αναγράψουμε ό,τι θέλουμε».
