Ακολουθήστε το 
στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!
Η παρέμβαση του Αντώνη Ψαρόπουλου ανέδειξε με τον πιο ωμό τρόπο ότι το πρόβλημα στη δίκη για τα Τέμπη δεν είναι επικοινωνιακό, αλλά βαθιά ουσιαστικό
Σε υψηλούς τόνους και με αιχμές κατά όσων τοποθετούνται δημόσια χωρίς να έχουν εικόνα από τις πραγματικές συνθήκες, ο Αντώνης Ψαρόπουλος, δικηγόρος και πατέρας της Μάρθης, μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του KONTRA (19:30) και στον Νίκο Παναγιωτόπουλο για όσα εκτυλίχθηκαν στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών, εστιάζοντας στο μείζον πρόβλημα της χωρητικότητας και της λειτουργικότητας της αίθουσας.
Ο κ. Ψαρόπουλος, σχολιάζοντας τις ανακοινώσεις που ακολούθησαν μετά τις αντιδράσεις για τις συνθήκες διεξαγωγής της διαδικασίας, ήταν κατηγορηματικός: «Όσοι διαμαρτύρονται ήταν παρόντες στη συγκεκριμένη δίκη. Όσοι βγαίνουν και κάνουν διάφορες δηλώσεις ήταν απόντες». Με αυτόν τον τρόπο έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του, ξεκαθαρίζοντας ότι το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό, αλλά απολύτως πρακτικό και βιωμένο από όσους βρέθηκαν μέσα στην αίθουσα.
«Ας έρθουν να δουν πώς είναι η κατάσταση»
Ο δικηγόρος και πατέρας θύματος εξαπέλυσε ευθεία βολή κατά όσων, όπως είπε, εκφέρουν άποψη εξ αποστάσεως, χωρίς να έχουν βρεθεί στο χώρο της δίκης. «Ας έρθουν λοιπόν αυτοί οι κύριοι που γράφουν τόσο εύκολα αυτές τις ανακοινώσεις και τις δηλώσεις, μια φορά να δουν πώς είναι η κατάσταση», είπε χαρακτηριστικά.
Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρέθηκε η αδυναμία της αίθουσας να καλύψει τις ανάγκες μιας τόσο μεγάλης και κρίσιμης δίκης. Όπως ανέφερε, αν μπουν πρώτα οι συνήγοροι υπεράσπισης και υποστήριξης της κατηγορίας, στη συνέχεια δεν υπάρχει επαρκής χώρος για τους συγγενείς και τους τραυματίες. «Ποιους θα επιτρέψουν να μπουν και ποιους θα αφήσουν έξω; Γιατί η χωρητικότητα είναι δεδομένη», τόνισε.
Το πρακτικό αδιέξοδο της διαδικασίας
Ο Αντώνης Ψαρόπουλος έθεσε με έμφαση το ζήτημα της ουσιαστικής συμμετοχής των συγγενών και των τραυματιών στη διαδικασία, αναδεικνύοντας το αδιέξοδο που δημιουργείται αν δεν μπορούν να μπουν στην αίθουσα. «Έστω ότι εγώ εκπροσωπώ κάποιον τραυματία ή κάποιον συγγενή που τελικά δεν μπόρεσε να μπει γιατί καλύφθηκε η χωρητικότητα της αίθουσας. Πώς θα με δηλώσει εμένα ως παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας; Με σφυρίχτρα, με φωνές απ’ έξω από το κτίριο, με σήματα καπνού;», ανέφερε με εμφανή αγανάκτηση.
Με τη φράση αυτή θέλησε να καταδείξει ότι η συζήτηση δεν αφορά εντυπώσεις ή πολιτικό θόρυβο, αλλά την ίδια τη δυνατότητα διεξαγωγής μιας δίκης με στοιχειώδεις όρους σοβαρότητας. «Πρακτικά θέματα εγώ θέτω. Εγώ δεν προσπαθώ να δημιουργήσω εντυπώσεις», υπογράμμισε.
Αμφιβολίες για το αν αρκούν τεχνικές παρεμβάσεις
Ερωτηθείς για το αν μπορούν να γίνουν τεχνικές παρεμβάσεις ώστε να καταστεί η αίθουσα λειτουργική, εμφανίστηκε επιφυλακτικός. Όπως είπε, «θα πρέπει να δημιουργηθούν κατάλληλες συνθήκες για να ξεκινήσει η δίκη», χωρίς όμως να είναι βέβαιο ότι μικρές παρεμβάσεις αρκούν για να λυθεί το πρόβλημα.
Αναφέρθηκε σε ενδεχόμενες αλλαγές στη διαρρύθμιση, όπως η αφαίρεση γυψοσανίδων ή η συμπίεση θέσεων, επισημαίνοντας ωστόσο πως «πολύ φοβάμαι ότι πάλι θα έχουμε θέμα». Και αυτό γιατί, όπως εξήγησε, δεν μιλάμε για απλό ακροατήριο, αλλά για έναν τεράστιο αριθμό παραγόντων της δίκης: συνηγόρους, κατηγορούμενους, συγγενείς θυμάτων και τραυματίες.
«Όσο και αν θέλουμε να τους αθροίσουμε, να τους αφαιρέσουμε ή να τους διαιρέσουμε, ξεπερνούν τον αριθμό που ανακοίνωσε ότι μπορεί να καλύψει η αίθουσα», σημείωσε, αποτυπώνοντας την ουσία του προβλήματος.
Η παράμετρος της μεταφοράς της δίκης
Σε σχέση με το ενδεχόμενο μεταφοράς της έδρας της δίκης, ο κ. Ψαρόπουλος υπενθύμισε ότι αυτό έχει ήδη απορριφθεί, αν και –όπως είπε– παραμένει ένα ζήτημα που εξετάζεται από συγγενείς και συνηγόρους υποστήριξης της κατηγορίας, καθώς υπάρχουν και άλλες παράμετροι που πρέπει να αξιολογηθούν.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη γεωγραφική διάσταση του θέματος, σημειώνοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συγγενών προέρχεται από τη Βόρεια Ελλάδα, ενώ «31 από τους 36 κατηγορούμενους είναι κάτοικοι Αθηνών». Με τη σύγκριση αυτή ανέδειξε ότι οποιαδήποτε απόφαση για τον τόπο διεξαγωγής της δίκης έχει σαφές αποτύπωμα και ως προς το ποιοι τελικά εξυπηρετούνται.
Η παρέμβαση του Αντώνη Ψαρόπουλου ανέδειξε με τον πιο ωμό τρόπο ότι το πρόβλημα στη δίκη για τα Τέμπη δεν είναι επικοινωνιακό, αλλά βαθιά ουσιαστικό: αν δεν μπορούν να εξασφαλιστούν οι στοιχειώδεις όροι παρουσίας και συμμετοχής όλων των εμπλεκομένων, τότε το ερώτημα δεν είναι απλώς πού θα καθίσουν οι παριστάμενοι, αλλά με ποιους όρους απονέμεται η Δικαιοσύνη σε μια υπόθεση που έχει συγκλονίσει ολόκληρη τη χώρα.
