Σε πιο αυστηρή κατεύθυνση κινείται το νέο νομοθετικό πλαίσιο για τις συναλλαγές με μετρητά, με το υπουργείο Οικονομικών να επιχειρεί να ενισχύσει την ιχνηλασιμότητα και να περιορίσει φαινόμενα φοροδιαφυγής που συνδέονται με τη χρήση φυσικού χρήματος. Η βασική πρόβλεψη του νομοσχεδίου αφορά την υποχρεωτική χρήση ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής για συναλλαγές ίσες ή άνω των 500 ευρώ, χωρίς δυνατότητα εξόφλησης με μετρητά.
Η ουσιαστική αλλαγή εντοπίζεται στον τρόπο εφαρμογής του ορίου. Σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε μέχρι σήμερα, όπου το όριο μπορούσε να αφορά επιμέρους παραστατικά, πλέον λαμβάνεται υπόψη η συνολική αξία της συναλλαγής. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν εκδοθούν περισσότερα τιμολόγια ή αποδείξεις για την ίδια αγορά, εφόσον το συνολικό ποσό υπερβαίνει τα 500 ευρώ, η πληρωμή πρέπει να πραγματοποιείται αποκλειστικά μέσω τραπεζικών καναλιών.
Με τη ρύθμιση αυτή, επιχειρείται να αντιμετωπιστεί η πρακτική του «τεμαχισμού» συναλλαγών, μέσω της οποίας μεγαλύτερα ποσά «έσπαγαν» σε μικρότερα, ώστε να παραμένουν κάτω από το όριο και να εξοφλούνται με μετρητά. Πρόκειται για μια πρακτική που είχε καταγραφεί σε αρκετούς κλάδους της αγοράς, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των προηγούμενων ρυθμίσεων.
Στην πράξη, το νέο καθεστώς σημαίνει ότι μια συναλλαγή, για παράδειγμα, αξίας 1.000 ευρώ δεν μπορεί να εξοφληθεί εν μέρει με κάρτα και εν μέρει με μετρητά. Αντίστοιχα, δεν είναι δυνατή η έκδοση πολλαπλών παραστατικών μικρότερης αξίας, με στόχο την αποφυγή της υποχρέωσης ηλεκτρονικής πληρωμής. Το σύνολο της συναλλαγής αντιμετωπίζεται ως ενιαίο και υπόκειται στον ίδιο κανόνα.
