Έγκλημα στην Αμμουδάρα: “Είχε εντοπιστεί πρόβλημα από τους ψυχολόγους” – Αποκάλυψη από τον Σύλλογο SOS Τροχαία

Παρέμβαση για τη δολοφονία του 21χρονου στην Αμμουδάρα Ηρακλείου έκανε ο Πανελλαδικός Σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα, με ανακοίνωση στην οποία συνδέει την τραγωδία με την καθυστέρηση στην απόδοση δικαιοσύνης, τονίζοντας ωστόσο ότι «η εξέλιξη αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη».

Η ανακοίνωση του SOS Τροχαία Εγκλήματα 

«Το απόγευμα  της 5ης Μαΐου στην Αμμουδάρα Ηρακλείου, ο Κώστας Παρασύρης εκτέλεσε με τέσσερις σφαίρες τον οδηγό του αυτοκινήτου που είχε οδηγήσει στο θάνατο τον 17χρονο μοναχογιό του Γιώργο.

Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη.

Γνωρίσαμε τους γονείς του Γιώργου που για ένα περίπου χρόνο συμμετείχαν στο σύλλογο μας σαν ανθρώπους που προσπάθησαν να βρουν κάποια απάντηση σ αυτό που υπέστησαν, την βίαιη, παράλογη, παντελώς αναιτιολόγητη απώλεια του παιδιού τους.

Σαν ανθρώπους που πάσχιζαν να διατηρήσουν την κοινωνικότητα τους και να προφυλάξουν τα άλλα παιδιά από τον Μινώταυρο των τροχαίων, με μαζικές κινητοποιήσεις, συλλέγοντας χιλιάδες υπογραφές για την βελτίωση της ασφάλειας της παραλιακής του Ηρακλείου, τόπου μαρτυρίας του παιδιού τους και τόσων άλλων παιδιών. Σαν ανθρώπους της προσφοράς που έφτιαξαν μια υποδειγματική στάση λεωφορείων με θέμα την οδική ασφάλεια στο δρόμο του σχολείου του παιδιού τους και δώρισαν γυαλιά προσομοίωσης μέθης για την πραγματοποίηση δράσεων στα σχολεία με θέμα αλκοόλ και οδήγηση.

Η απομάκρυνση τους από το σύλλογο μας και την συλλογική δράση και η αναζήτηση μιας προσωπικής «λύσης» δεν ήρθε όπως βλακωδώς αναφέρεται επειδή ο  «54χρονος πατέρας δεν είχε καταφέρει να διαχειριστεί την απώλεια του παιδιού του» ή «δεν είχε ξεπεράσει την απώλεια του μοναχογιού του». Τα παιδιά δεν είναι ούτε μαγαζιά, ούτε μετοχές ούτε αντικείμενα για να «διαχειριστείς ή να ξεπεράσεις» την απώλεια τους.  Το γεγονός πως ενώ τα τροχαία αποτελούν πανδημία η αυτοδικία δεν είναι συχνή σ αυτά, μπορεί να οδηγεί σε τέτοια συμπεράσματα ακατέργαστους και ανυποψίαστους ανθρώπους.

Η απώλεια σε τροχαίο αποτελεί ένα αξεπέραστο δια βίου μαρτύριο για τις οικογένειες των θυμάτων. Σαν συνέπεια ο πληθυσμός αυτών των οικογενειών εντάσσεται στις ομάδες με τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου, καρδιαγγειακών και εγκεφαλικών συμβάντων, αυτοάνοσων νοσημάτων κλπ. Έτσι «διαχειρίζεται» και «ξεπερνάει» την απώλεια.

Καμιά φορά υπάρχει η εξαίρεση. Η βίαιη αντίδραση, που όταν στραφεί προς ευατόν (αυτοκτονία) είναι κοινωνικά συμπαθής και κατανοητή. Όταν στραφεί προς άλλον…

Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη.

Έχουν περάσει πάνω από δυόμιση χρόνια (20/10/2023) από το βράδυ εκείνο που ο 17χρονος Γιώργος Παρασύρης δεν γύρισε στο σπίτι. Επτά χρόνια πριν στο ίδιο σημείο και με τον ίδιο τρόπο (συνοδηγός) είχε χάσει τη ζωή του και ο 22χρονος ξάδερφος του Χάρης Βαρότσης.  Ο Γιώργος ήταν συνοδηγός και το μοναδικό λάθος που έκανε ήταν να μπει στο όχημα ενός ανθρώπου, για να τον πάει σπίτι του.

Ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος που ανέβηκε στη «νησίδα» και προσέκρουσε σε σιδερένια κολώνα.

-Ο οδηγός αφέθηκε αμέσως ελεύθερος ενώ δεν του αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης.

-μέχρι χθες δεν του είχαν καν απαγγελθεί κατηγορίες.

-κανένα έργο βελτίωσης της οδικής ασφάλειας στη παραλιακή δεν πραγματοποιήθηκε παρά τις διαμαρτυρίες της οικογένειας και του συλλόγου μας και παρά το γεγονός πως ακολούθησε και επόμενος θάνατος στο ίδιο σημείο πάνω στη νησίδα το 2024.

-Καμία απάντηση δεν δόθηκε ούτε από την Περιφέρεια, ούτε από το Δήμο στις χιλιάδες υπογραφές που μάζεψε η οικογένεια για την βελτίωση της Παραλιακής.

Όλα τα παραπάνω μαζί με το γεγονός πως μια σειρά υποθέσεων μελών μας στο Ηράκλειο με φόνους νέων παιδιών από οδηγούς που είχαν υποπέσει σε πολλαπλές παραβάσεις, όπως την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ τετραπλάσιο του νομίμου ορίου (όπως το έχουμε καταγγείλει και στη Βουλή) βαφτίζοταν «αμέλεια» πιστεύουμε πως εδραίωναν την πεποίθηση στην οικογένεια πως καμιά τιμωρία δεν πρόκειται να υπάρξει και πως καμιά βελτίωση στο δρόμο δεν θα πραγματοποιηθεί. Αυτό είναι το κομβικό σημείο που μπορεί να οδηγήσει στη δραματική απόφαση.

Είναι αυτονόητο πως είμαστε ενάντια στην αυτοδικία, αλλά να σημειώσουμε πως κανείς σε θεσμικό επίπεδο δεν έκανε τίποτα για να υπάρχει άλλη κατεύθυνση που να την αποτρέψει.

Δυστυχώς ένας ακόμα, τόσο νέος άνθρωπος έφυγε βίαια από τη ζωή. Ο πόνος που έχουν προκαλέσει στην Κρήτη τα τροχαία εγκλήματα είναι αφόρητος και η σημερινή τραγωδία πρέπει να μας προβληματίσει βαθιά. Ας μην επαναπαυόμαστε με την ευημερία των στατιστικών. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και η απώλεια του αδικαιολόγητη. Μια απώλεια πυροδοτεί μια έκρηξη που οι συνέπειες της είναι ανυπολόγιστες. Συνήθως αυτό συμβαίνει μόνο στις οικογένειες των θυμάτων αλλά κάποτε διευρύνεται. Ας ελπίσουμε ότι θα σταματήσει εδώ. Με δύο οικογένειες κατεστραμμένες. Για ποιο λόγο;

Ας το επαναλάβουμε ξανά: Η  εξέλιξη αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη.

Ο μόνος ανασχετικός παράγοντας για αυτοδικία ήταν και θα είναι η ουσιαστική απόδοση Δικαιοσύνης σε εύλογο χρονικό διάστημα».

“Είχε εντοπιστεί πρόβλημα από τους ψυχολόγους, η μάνα ήταν σε ένταση αλλά δεν ήθελε βοήθεια” – Αποκάλυψη από τον Σύλλογο SOS Τροχαία

Η βίαιη απώλεια του παιδιού τους στο θανατηφόρο τροχαίο του 2023 στην παραλιακή λεωφόρο του Ηρακλείου τους είχε διαλύσει. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι έχασαν τον μονάκριβο γιο τους. Η καθυστέρηση της υπόθεσης στη Δικαιοσύνη και οι προσπάθειες που δεν έπιαναν τόπο προς τις αρμόδιες υπηρεσίες για το σημείο καρμανιόλα της παραλιακής τους είχαν εξουθενώσει….

Οι γονείς του αδικοχαμένου Γιώργου Παρασύρη είχαν χάσει την επαφή με το περιβάλλον και είχαν διαμορφώσει μια δική τους εικονική καθημερινότητα η οποία εξαντλούνταν μεταξύ νεκροταφείου και Δικαστηρίων λέει στο patris.gr το ιδρυτικό μέλος και μέλος του Δ.Σ του Πανελλαδικού Συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα» Μανώλης Σταυρουλάκης ο οποίος μας αποκαλύπτει αθέατες πτυχές μια διαλυμένης οικογένειας από τροχαίο δυστύχημα.

«Οι ψυχολόγοι του Συλλόγου τους παρακολουθούσαν και είχαν διαπιστώσει ότι υπήρχαν προβλήματα και στους δύο ανθρώπους.

Ο πατέρας ήταν πιο προσεγγίσιμος, πιο δεκτικός σε βοήθεια και ψυχολογική υποστήριξη αν και η ζωή που ζούσε δεν ήταν φυσιολογική. Είχε εγκαταλείψει τα πάντα και κινούνταν μεταξύ Νεκροταφείου και Δικαστηρίων για να δει την εξέλιξη της υπόθεσης. Η μάνα όμως είχε πιο σοβαρό πρόβλημα ήταν τελείως μη διαχειρίσιμη. Βρισκόταν σε συνεχή ένταση και δεν άκουγε κανέναν. Ένιωθε όπως έλεγε θυμό, είχε το αίσθημα της αδικίας. Σε δύο συνεδρίες με ψυχολόγους στα γραφεία του Συλλόγου που στεγάζονται στην οδό Κυδωνίας σε κτήριο του Δήμου Ηρακλείου είχε διαπιστωθεί ότι υπήρχε πρόβλημα στην οικογένεια. Ζητήσαμε από τη μάνα να μπει σε ομάδα ψυχολογικής στήριξης αλλά δεν ήθελε.

Αυτό συνέβη πέρυσι. Από τότε που της είπαμε για ψυχολογική παρακολούθηση δεν έδωσε ποτέ ξανά σημεία ζωής στον Σύλλογο ούτε ήρθε στις συναντήσεις μας… Το πρόβλημα φαινόταν στην οικογένεια… Αν δείτε το βίντεο από το μνημόσυνο του Γιώργου στην παραλιακή θα καταλάβετε, τρεμάμενη, δεν μπορούσε να σταθεί, σε ένταση, έβλεπες τα απόνερα της μεγάλης τραγωδίας από το χαμό του παιδιού της. Έδειχνε προς τα έξω αυτό που της συνέβαινε μέσα της… Αλλά δεν ήθελε βοήθεια» ανέφερε ο κ. Σταυρουλάκης που επίσης έχασε τον γιο του πριν δύο δεκαετίες και με πολύ αγώνα και σύνεση όμως κατάφερε να φτάσει στις Ανώτατες Δικαστικές βαθμίδες την υπόθεσή του και να πετύχει απόφαση υπέρ του και κατά του Δημοσίου για τις διαφημιστικές πινακίδες που ήταν στην Εθνική Οδό και έγιναν αιτία να σκοτωθεί το παιδί του που ήθελε να γίνει εγκληματολόγος.

Σε ό,τι αφορά στην υπόθεση της δολοφονίας του Νικήστρατου Γεμιστού, από τον πατέρα του Γιώργου Παρασύρη, ο κ. Σταυρουλάκης ανέφερε ότι η οικογένεια, δηλαδή ο πατέρας και η μάνα που σήμερα κρατούνται για την ψυχρή εκτέλεση του 21χρονου στον κεντρικό δρόμο της Αμμουδάρας με το περίστροφο, πήγαν πρώτη φορά στον Σύλλογο αμέσως μετά το δυστύχημα του γιου τους καθώς γνώριζαν ότι ο Σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα είχε κάνει παρέμβαση στην Περιφέρεια να γίνουν αλλαγές στο συγκεκριμένο σημείο γιατί είχαν καταγραφεί πολλά ατυχήματα και δυστυχήματα στο ίδιο μέρος.

Της πήγε στην Αστυνομία, στην Περιφέρεια και σε κάθε Υπηρεσία που θεωρούσε ότι μπορούσε να αλλάξει τον δρόμο εκεί που σκοτώθηκε το παιδί της. Δεν έγινε κάτι και εκείνη αισθανόταν ότι την αδικούν, την περιφρονούν και όλα αυτά τα συνοδά συναισθήματα ενός βίαιου θανάτου. «Τότε ο πατέρας αυτοβούλως πήγε μόνος με μηχανήματα και γκρέμισε τον στύλο φωτισμού που είχε προσκρούσει το αυτοκίνητο και είχε σκοτωθεί το παιδί του» ανέφερε ο κ. Σταυρουλάκης.

Σε αυτό το τροχαίο είχε εμπλακεί και ο 21χρονος Νικήστρατος, σημερινό θύμα του οπλισμένου χεριού του χαροκαμένου πατέρα που είχε θολώσει αλλά αρνούνταν την ψυχολογική στήριξη αν και οι ψυχολόγοι που εθελοντικά εργάζονται για τον Σύλλογο είχαν διαπιστώσει το πρόβλημα.

«Από τότε που είπα στην μητέρα του Γιώργου ότι εντοπίστηκε πρόβλημα και ότι θα πρέπει να μπει σε ομάδα ψυχολογικής παρακολούθησης και στήριξης εξαφανίστηκε από τον Σύλλογο… Έναν χρόνο και λίγο παραπάνω έχει συμβεί αυτό. Δεν την είδα ξανά στα γραφεία μας παρά μόνο τη συνάντησα στα δικαστήρια πριν λίγες εβδομάδες για τη δίκη της υπόθεσης θανάτου από τροχαίο της Μαρίνας Ταβλαδωράκη που τελικά αναβλήθηκε.

Εκεί την είδα σε έξαλλη κατάσταση» σημείωσε ο κ. Σταυρουλάκης στο patris.gr και συνέχισε: «Της είπα Αφροδίτη τι κάνεις; Και εκείνη ήταν πάλι σε ένταση» σημειώνει ο κ. Σταυρουλάκης και εκείνη του αποκρίθηκε: «Ποια Δικαιοσύνη, ποια κατηγορία; Τρία χρόνια και δεν έχει απαγγελθεί κατηγορία…

Πως θέλεις να είμαι; Βλέπω τον άλλο (εννοούσε τον Νικήστρατο που εκτελέστηκε από τα χέρια του συζύγου της παρουσία της) να κυκλοφορεί ελεύθερος, να οδηγεί αυτοκίνητα, να κάνει πάρτι να πηγαίνει σε μπαρ και το παιδί μου είναι στο χώμα» είπε ο κ. Σταυρουλάκης τονίζοντας ότι και πάλι την είδε τότε τελευταία φορά σε κακή ψυχολογική κατάσταση, σε ένταση και νεύρα, μην μπορώντας να συγκρατηθεί και με επιθετικό ύφος. «Με επιθετικό τρόπο όμως απευθυνόταν και στην Περιφέρεια και την Τροχαία με τις 6.000 υπογραφές για να αλλάξει ο δρόμος.

Την λυπόσουν όταν την έβλεπες σε τόση ένταση. Σκεφτόμουν ότι θα πάθει κάτι ή θα αυτοκτονήσει αλλά δεν ήθελε και τη βοήθεια από τους ψυχολόγους μας. Έχουμε μέχρι βοήθεια Καθηγητή Ψυχιατρικής εθελοντικά και δεν ήθελαν να του τηλεφωνήσουν» ανέφερε ο κ. Σταυρουλάκης.

Το ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα» Μανώλης Σταυρουλάκης ανέφερε ακόμη: «Μην ψάχνετε ονοματεπώνυμο στην ευθύνη… Δύο φίλοι που μεγάλωσαν μαζί είναι στο χώμα και δυο οικογένειες έχουν διαλυθεί. Η τραγωδία είναι που έχουν χαθεί δύο νέα παιδιά και αναρωτιέσαι πως φτάνει κάποιος στο σημείο της αυτοδικίας και της αυτοκτονίας;

Ο βίαιος θάνατος και η βίαιη απώλεια χωρίς βοήθεια και χωρίς να σταθεί η Πολιτεία ως οφείλει δίπλα τους φέρνουν τέτοιες καταστάσεις. Έχουμε δει στο Σύλλογο ανθρώπους να αυτοκτονούν, άλλους να αρρωσταίνουν, καρκίνους, αυτοάνοσα. Όλα από τη στενοχώρια και τον συσσωρευμένο θυμό. Το θέμα είναι τι πυροδότησε τώρα πάλι την κατάσταση αυτή και έφτασαν στο έγκλημα. Ίσως χρειαζόταν μια αποσυμπίεση θυμού, να τους άκουγαν οι υπηρεσίες κάτι να άλλαζαν στον δρόμο. Ίσως δεν είχαμε αυτά τα αποτελέσματα αν είχε γίνει μια άλλη διαχείριση καταστάσεων από όλους…» κατέληξε ο κ. Σταυρουλάκης.