Ο κύριος Τσίπρας, εξήγγειλε ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων και αναστολή της αύξησης του ΦΠΑ στις νησιωτικές περιοχές με εμπλοκή στο προσφυγικό, καθώς και έτερα γοητευτικά. 617 εκατομμύρια ευρώ, το “μάρμαρο” των εξαγγελιών.
Απο που προκύπτει αυτό το… πλεόνασμα;
Ανθησε η εθνική μας οικονομία;Όχι.
Ξεκίνησαν οι ξένες (ή οι ντόπιες) επενδύσεις; Όχι.
Εξοφλήθηκαν οι οφειλές προς τους ιδιώτες; Όχι.
Κατεβλήθησαν τα “εφάπαξ” των ανθρώπων που περιμένουν εδώ και χρόνια; Όχι.
Από που προκύπτει η δυνατότητα υλοποίησης των εξαγγελιών Τσίπρα; Υπέρ-απόδοση εσόδων; Τίνος;
Ενός Κράτους που δεν εφαρμόζει ούτε την αυτονόητη διαδικασία συμψηφισμού οφειλών;
Ποιόν ευελπιστεί να πείσει;
Αυτούς που εξαθλίωσε και εξακολουθεί να εξαθλιώνει;
Ελπίζω ότι δεν θα τα καταφέρει, ξανά. Θα πείσει, μήπως, κάποιους ιδεοληπτικούς που πιστεύουν στην ανέξοδη επαναστατική γυμναστική;
Ίσως.
Αλλά, ίσαμε εδώ.
Αν ο κύριος Τσίπρας ήθελε και πραγματικά ενδιαφερόταν, θα μπορούσε με αυτά τα 617 εκατομμύρια ευρώ, να εκπονήσει ένα πρόγραμμα παραγωγικών επενδύσεων το οποίο θα δημιουργούσε κάποιες, λίγες έστω, ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΔΟΥΛΕΙΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΧΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΙ ΞΑΝΑ.
Ο κ.Τσίπρας, όμως, δεν γνωριζει από αυτά. Προτιμά τις επιδοματικές πολιτικές. Λογικό, εφόσον δεν έχει κάνει ΟΥΤΕ ΜΙΣΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ. Έταζε, κάποτε, “ποιοτικότερα συσσίτια”. Δεν τον απασχόλησε πότε να εξαλειφθούν οι αιτίες που τα κατέστησαν αναγκαία. Θέλει να χορτάσεις με το ψαράκι που σου κουνάει μπροστά στο πρόσωπο. Δεν θελει -και πιθανότατα δεν γνωριζει- να σε μάθει να ψαρεύεις.
Με 617 εκατομμύρια ευρώ, μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα. Μπορείς να “μεγαλώσεις την πίτα”. Μπορείς να κάνεις αυτά τα χρήματα, να “γεννήσουν”.
Ο κόσμος χρειάζεται δουλειές. Όχι χαρτζηλίκια, που, έτσι κι αλλιώς, όχι μόνο δεν θα τα “δει” η αγορά και η πραγματική οικονομία, αλλά και θα φορολογηθούν, στην καλύτερη περίπτωση, με τουλάχιστον 24%.
ΑΝ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ. ΑΝ, ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ, ΤΟΥ ΔΟΘΕΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ. (ΑΜΦΙΒΟΛΟ) Υπάρχει βεβαίως και η (σοβαρότατη) πιθανότητα, όλο αυτό το σόου, να είναι προμελετημένο, χωρίς πρόθεση υλοποίησης, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως (προεκλογικο;) επιχείρημα. “Εγώ θέλω, οι απ έξω δε μ αφήνουν. Έιμαι ενας τραγικός ήρωας, σκληρά διαπραγματευόμενος.” Τραγικός; Ναι Σκληρά διαπραγματευόμενος; (Εδώ γελάμε.)
Η κοροϊδία, πλησιάζει στο τέλος της και ο χρόνος της συγκεκριμένης Κυβέρνησης, μετρά πλέον αντίστροφα.
Μαρακάκης Γιώργος
Χειρουργός Οδοντίατρος
