ΑΠΟΨΗ: Η Νέα Δημοκρατία διαψεύδει…τον εαυτό της!!!

Του Ανδρέα Σπανουδάκη

O Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης τηρώντας κατά γράμμα τις καταστατικές διατάξεις του κόμματος και με δική του ευθύνη, όπως ορίζει (επαναλαμβάνω για να μην υπάρξει παρανόηση) το καταστατικό, καρατόμησε το Χρήστο Μαρκογιαννάκη από το ψηφοδέλτιο των εθνικών εκλογών.

Για του λόγου το αληθές στο άρθρο 30 του Καταστατικού της Νέας Δημοκρατίας ορίζεται ότι: “Ο Πρόεδρος του κόμματος καταρτίζει τα ψηφοδέλτια των εθνικών και ευρωπα’ι’κών εκλογών. Για την επιλογή των υποψηφίων βουλευτών εφαρμόζει σύστημα αξιολόγησης, συστήνει Μητρώο Υποψηφίων βουλευτών και μπορεί να ζητά την γνώμη των μελών του κόμματος“.
Η διάταξη, λοιπόν, περιγράφει με σαφήνεια τον κεντρικό ρόλο του Προέδρου ο οποίος αξιολογεί (άραγε με ποια κριτήρια;) και ορίζει του υποψηφίους βουλευτές.

Τον Απρίλιο του 2016 στο 10ο τακτικό Καταστατικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στην εισηγητική του ομιλία ο Πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε: “…για αυτό δημιουργούμε ένα κόμμα θεσμο-κεντρικό και όχι Προεδρο-κεντρικό. Συμμετοχικό, δημοκρατικό και ανοιχτό σε όλους τους πολίτες που βασίζεται, λογοδοτεί και ανήκει στα μέλη του που αξιολογεί τους αξιωματούχους του….”

Αξίζει, με προσοχή να “σταθμεύσουμε” στην ρητή διάταξη του άρθρου 30 του Καταστατικού της Ν.Δ. που είναι σε ευθεία σύγκρουση με τα λόγια του Κυριάκου για την δημιουργία ενός κόμματος θεσμοκεντρικού και δημοκρατικού.

Όταν είναι αποκλειστικό προνόμιο και ευθύνη του Προέδρου του κόμματος, ο οποίος αξιολογεί (αξιολόγηση σύμφωνα με το λεξικό είναι η ενέργεια να εντοπίσει κάποιος την επίδοση, την αποτελεσματικότητα ή την αξία του σε σύγκριση με άλλους ανθρώπους) και καθορίζει (καθορίζω, σύμφωνα με το λεξικό, ορίζω με ακρίβεια κατά τρόπο επίσημο και οριστικό) τους υποψηφίους βουλευτές, τότε, κατά την ερμηνεία του άρθρου 30 του Καταστατικού, η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα καθαρά Προσωποπαγές (το κόμμα που η πλειοψηφία των μελών του είναι αφοσιωμένη στον Πρόεδρο) και Προεδρο-κεντρικό (ο Πρόεδρος των Πάντων).

Από τα παραπάνω συμπεραίνεται ότι η Καταστατική διάταξη δίνει την δυνατότητα στον εκάστοτε Πρόεδρο να “χτίσει” την δική του Κοινοβουλευτική Ομάδα και μ’ αυτό τον τρόπο να ελέγξει το κόμμα. Το Καταστατικό είναι το “εργαλείο” για να αντιμετωπίσει ο Πρόεδρος τις μετεκλογικές εσωκομματικές αμφισβητήσεις (αν προκύψουν).

Κάτι ήξερε ο Μαρκογιαννάκης που δήλωσε: «Είχα πει μιλώντας προ ημερών σε συγκέντρωση στη Σούδα, στη χώρα μας η ανανέωση από εργαλείο εκσυγχρονισμού της πολιτικής ζωής, γίνεται ο φερετζές των εσωκομματικών εκκαθαρίσεων». Για την ιστορία ο Μαρκογιαννάκης στήριξε την υποψηφιότητα Μεϊμαράκη για την Προεδρία της Ν.Δ (10 Ιανουαρίου 2015 ο δεύτερος γύρος). “Πόλεμος των 15 ημερών” ονομάστηκε η μάχη Μεϊμαράκη – Μητσοτάκη για την ανάληψη της Προεδρίας.

Σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία το άρθρο 23 στο Καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ για τον ορισμό των υποψηφίων βουλευτών ορίζει ότι: “1. Η επιλογή των υποψήφιων βουλευτών γίνεται με απόφαση των Νομαρχιακών Επιτροπών μετά από διαβούλευση με τις Ο.Μ. (Οργάνωση Μελών). Η Κεντρική Επιτροπή έχει το δικαίωμα αιτιολογημένης τροποποίησης των επιλογών των Νομαρχιακών Επιτροπών με αυξημένη πλειοψηφία 70%, αφού προηγουμένως συζητήσει με τις Νομαρχιακές Επιτροπές. Σε κάθε περίπτωση η τελική έγκριση των υποψήφιων βουλευτών ανήκει στην Κεντρική Επιτροπή”.

Στο ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο λόγο έχει η Κεντρική Επιτροπή και όχι ο Πρόεδρος.

Επίσης το Καταστατικό του ΚΙΝΑΛ ορίζει ότι: ‘”Για τις υποψηφιότητες στο Εθνικό και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και στις αυτοδιοικητικές εκλογές δύναται ιδίως μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου να διενεργούνται και εσωκομματικές προκριματικές εκλογές με τη συμμετοχή των μελών του κόμματος, ανά εκλογική περιφέρεια και στο σύνολο της επικράτειας”.

Και στο ΚΙΝΑΛ οι υποψήφιοι προκρίνονται μετά από εσωκομματικές εκλογές και όχι από το αλάθητο του Πάπα – Προέδρου.

Το καταστατικό των Ανεξάρτητων Ελλήνων στο όγδοο κεφάλαιο και στο άρθρο 37 των ορίζει ότι:

1.Οι υποψήφιοι του Κινήματος Ανεξάρτητοι Έλληνες για τις Εθνικές εκλογές, τις Ευρωεκλογές και τις εκλογές για τα όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αναδεικνύονται με δημοκρατικές διαδικασίες προκριματικών εκλογών και με αξιολόγηση των συλλογικών οργάνων του Κινήματος. 

2.Οι διαδικασίες ανάδειξης των υποψηφίων ολοκληρώνονται τουλάχιστον έξι (6) μήνες πριν από την λήξη της θητείας των αντίστοιχων οργάνων (Βουλή, Ευρωβουλή, Ο.Τ.Α.). 

3.Η Εκτελεστική Επιτροπή ορίζει με εισήγηση του Εθνικού Συμβουλίου Επιτροπή Έγκρισης Υποψηφίων, η οποία έχει την ευθύνη των διαδικασιών της ανάδειξης των υποψηφίων, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της Εκτελεστικής Επιτροπής. 

4.Τα πρόσωπα των προτεινόμενων υποψηφίων τίθενται σε δημόσια διαβούλευση.

Και στο κόμμα του Πάνου Καμμένου η ανάδειξη υποψηφίων γίνεται με δημοκρατικές διαδικασίες.

Τέλος στο άρθρο 43 του Καταστατικού του ΚΚΕ ορίζεται ότι: “Για να προταθούν κομματικά μέλη σε αιρετές θέσεις, πρέπει να παίρνεται η γνώμη της ΚΟΒ (Κομματική Οργάνωση Βάσης) και των οργάνων που ανήκουν“.

Και στο δογματικό ΚΚΕ το λόγο έχει η Βάση και όχι το θέσφατο του Γενικού Γραμματέα.

Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι οι δημοκρατικές διαδικασίες, έστω και σε καταστατική πρόβλεψη, για την ανάδειξη υποψηφίων, υπάρχουν στα πολιτικά κόμματα. Στη Νέα Δημοκρατία η αυταρχική παρουσία και εξουσία του Προέδρου που, κατά το δοκούν (όπως τον βολεύει, όπως νομίζει) αξιολογεί και ορίζει τους υποψήφιους, δημιουργεί μια αυταρχική και ολοκληρωτική ηθική. Η ηθική αυτή είναι κατευθυνόμενη, καταναγκαστική, ανελεύθερη και παράλογη.

Αν η Δημοκρατία στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες ΜΙΑ απ’ αυτές είναι το Παράδειγμα των πολιτικών Ηγετών.