Ακολουθήστε το 
στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!
Του Μιχάλη Ανδριανάκη
Καθώς έκανα σήμερα τη βόλτα μου στην όμορφη -ακόμη-παραλία των Αγίων Αποστόλων, που κατάφερε ο Δήμος των Χανιών με τους αγώνες των πολιτών να την αποσπάσει από τα νύχια του ΤΑΙΠΕΔ και των άλλων ορνέων, πήγα και μέχρι τις παλιές κατασκηνώσεις, που ερειπώνονται αφημένες στο έλεος του χρόνου.
Τα χαρακτηριστικά κτήρια της δεκαετίας του ’30, που κτίστηκαν με πρωτοβουλία του Μάρκου Μασούρη και άλλων προοδευτικών δασκάλων της εποχής, για να φέρουν τα παιδιά κοντά στη φύση και τη θάλασσα, σώζονται σε μεγάλη έκταση σε πολύ κακή κατάσταση. Όμως αντέχουν.
Γύρω, στο χώρο αναπτύσσεται μια άναρχη δραστηριότητα δημοτικής (και ιδιωτικής) αναψυχής με άθλιες κατασκευές και πρόχειρες εγκαταστάσεις, που προσβάλλουν το χώρο και αυτούς που τον απολαμβάνουν όλο το χρόνο.
Είμαι σίγουρος πως μια μελέτη με περιβαλλοντικούς όρους, θα μπορούσε-και μπορεί- να είχε συνταχθεί από το Δήμο, ώστε να αναβαθμιστεί η αισθητική και να υπάρχει σωστή χρήση του χώρου. Όμως εγκαταστάσεις άλλες σε ένα αρχαιολογικό και περιβαλλοντικά αξιόλογο χώρο (βάλαμε όλοι το χεράκι μας για να τον σώσουμε), δεν μπορούν να γίνουν.
Ας αξιοποιήσουν λοιπόν τα υφιστάμενα κτήρια, που έχουν πια ενταχθεί στο περιβάλλον, χαρακτηρίζοντάς τα σε “Νεότερα μνημεία” από το ΥΠΠΟΑ και ας φροντίσουν για την αποκατάστασή τους χωρίς αλλοιώσεις. Από χρήσεις; Δεκάδες. Καταρχήν θα μπορούσε να γίνει θερινό παιδικό κέντρο, θα μπορούσε να είναι και χώροι αναψυχής και Πολιτισμού και κάπου εκεί κοντά θα μπορούσε να στηθεί εκείνο το λυόμενο θέατρο, που χρόνια λέμε και χρόνια δε βλέπουμε.
Μήπως είναι καιρός οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες, που με τις παρεμβάσεις τους πέτυχαν το ακατόρθωτο, να ξανασηκωθούν από τους καναπέδες; Ή μήπως τους φτάνουν “οι δάφνες τους” και αδιαφορούν κάποιοι για την παραπέρα τύχη του χώρου; Είπαμε να αγωνιζόμαστε για τη σωτηρία του Περιβάλλοντος. Όμως καλό είναι να το πιστεύουμε κιόλας. Και εδώ-για να θυμηθούμε και τα παλιά-“Ο αγώνας τώρα συνεχίζεται” (σίγουρα δεν δικαιώθηκε)….
