Ακολουθήστε το
στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!
Μια εμβληματική μορφή των Χανίων και της κοινωνικής προσφοράς, που έδωσε μάχη με την επάρατη νόσο και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα ανθρωπιάς και συλλογικής δράσης
Δεκαεννιά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο Κωστής Νικηφοράκης, ο γιατρός που ταύτισε το όνομά του με την κοινωνική αλληλεγγύη, την ανιδιοτελή προσφορά και τη μάχη για αξιοπρέπεια και ίσα δικαιώματα στην υγεία.
Ο Κωστής Νικηφοράκης δεν υπήρξε απλώς ένας γιατρός. Υπήρξε μια στάση ζωής. Με βαθιά πίστη στον άνθρωπο και ιδιαίτερη ευαισθησία για τους μη έχοντες, απέδειξε έμπρακτα ότι η ιατρική δεν περιορίζεται στη θεραπεία της ασθένειας, αλλά αγκαλιάζει και τις κοινωνικές αιτίες που την γεννούν: την ανεργία, τη φτώχεια, τις ανισότητες.
Το μότο του, «Η ζωή αξίζει μονάχα αν τη μοιράζεσαι», αποτύπωνε με ακρίβεια τη φιλοσοφία του. Πολύ πριν η λέξη «αλληλεγγύη» γίνει καθημερινός όρος, ο ίδιος μιλούσε και κυρίως δρούσε. Τη δεκαετία του ’80 δημιούργησε στα Χανιά δομές που παρείχαν καθημερινό φαγητό σε περισσότερους από 600 ανθρώπους, ενώ υπήρξε από τους πρώτους που ανέδειξαν τον ρόλο του κοινωνικού ιατρείου, προσφέροντας ιατρική φροντίδα σε άπορους και μετανάστες.
Γεννημένος το 1950 σε χωριό των Χανίων, έφυγε το 1968 για την Ιταλία, όπου σπούδασε ιατρική και συμμετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό κίνημα. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα αφιέρωσε τη ζωή του σε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών και πολιτικών δράσεων, προτείνοντας μια πολιτική πρακτική που δεν ανέβαλλε τη λύση των προβλημάτων, αλλά επεδίωκε άμεσες, συλλογικές απαντήσεις.
Η τοπική αυτοδιοίκηση αποτέλεσε επίσης πεδίο δράσης του. Υπήρξε υποψήφιος δήμαρχος Χανίων το 1994 και εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος στις εκλογές του 1998, 2002 και 2006. Μέσα από τη δράση του, εξασφάλισε εθελοντική εργασία γιατρών και τη στήριξη πολιτών, οργανώνοντας συσσίτια και ιατρεία στις φτωχές γειτονιές της Σπλάντζιας.
Την αντίληψή του για την ιατρική και την ηθική της υπερασπίστηκε με συνέπεια ακόμη και στη δίκη της «17 Νοέμβρη», όπου κατέθεσε ως μάρτυρας, καταγγέλλοντας τις συνθήκες ανάκρισης του Σάββα Ξηρού. «Καταπατήθηκαν τα πάντα: ανθρώπινα δικαιώματα, ιατρική δεοντολογία και ηθική», είχε τονίσει, υπερασπιζόμενος τη σχέση εμπιστοσύνης γιατρού και ασθενούς.
Ο Κωστής Νικηφοράκης έφυγε από τη ζωή στις 2 Φεβρουαρίου 2007, σε ηλικία 56 ετών, μετά από γενναία μάχη με την επάρατη νόσο. Η παρακαταθήκη του, όμως, παραμένει ζωντανή: ένα φωτεινό παράδειγμα ανθρωπιάς, συλλογικότητας και αγώνα για μια κοινωνία με ισότητα και αξιοπρέπεια για όλους.






