Ακολουθήστε το Kriti360 στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!

*Κοιτούσα με δέος την προσπάθεια και αναλογιζόμουν τους κινδύνους. Πόσοι γνωστοί μας, από το περιβάλλον μας δεν έχουν χάσει τη ζωή τους;

Τον άφησα να κατέβει, τον πλησίασα και προσφέρθηκα να τον κεράσω μια τσικουδιά να ζεσταθεί.

-Δεν έχουμε χρόνο μου λέει ορθά κοφτά, μας περιμένουν κι αλλού!

Τον ρώτησα αν υπάρχει ρεύμα την ώρα που επιδιορθώνει την βλάβη κ μου απάντησε καταφατικά.

-Αλίμονο και κόβαμε το ρεύμα σε κάθε βλάβη!
Του έκανα άλλη μια ερώτηση, με δισταγμό ειν’ αλήθεια, με τον φόβο της παρεξήγησης, για τις απορίες μου.

-Γιατί όταν πέρασες κάτω από τους αγωγούς, αφαίρεσες την ζώνη; τόση σιγουριά αισθάνεσαι;

-Καταλαβαίνω, κατηφόρα είναι, προσπαθώ να τον πειράξω, χαμογελώντας.

Με κοίταξε στωικά κι έσκυψε να βγάλει τα πέδιλα του.

-Μα ο φίλος μου ο Θανάσης, έτσι την έπαθε επέμεινα, από υπερβολική σιγουριά!
Η σιωπή του, προς απάντηση μου!

Το βλέμμα του κατευθύνθηκε στα νερά που πετιόταν στον δρομο!
Ήρθε το ρεύμα, λειτούργησε το μοτέρ, είπε στον συνάδελφο του κι έσπευσαν να μπουν στ’ αυτοκίνητο και  ν’ απομακρυνθούν.

Ευχήθηκα καλή χρονιά και καλή τύχη!
Καλά να ‘ναι το παλικάρι κι όλοι όσοι με χιόνια και με ζέστη μας φροντίζουν.

*Το παραπάνω κείμενο αναρτήθηκε στο προσωπικό προφίλ του κ. Κώστα Πιτσιγαυδάκη και το αντιγράψαμε – η αλήθεια είναι, χωρίς να ζητήσουμε την έγκριση του – γιατί ήταν, ανθρώπινο και συγκλονιστικό…