Ακολουθήστε το 
στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!
Η Δυτική Τάφρος των Χανίων εδώ και χρόνια έχει υποστεί την περιβόητη ανάπλασή της, η οποία μπορεί να ανέδειξε το τείχος, ταυτόχρονα όμως μετέτρεψε τον χώρο σε μη χρησιμοποιούμενο σχεδόν από κανέναν και για κανέναν σκοπό.
Το υπουργείο Πολιτισμού, όταν ανακοίνωνε την ανάπλαση που τελικά και υλοποίησε με αυτεπιστασία η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων, μιλούσε για έργο που θα δημιουργούσε “ένα φυσικό περιβάλλον μέσα στον αστικό ιστό, προκειμένου να διατεθεί ένας δημόσιος χώρος περιπάτου σε πεζούς, ποδηλάτες και Α.Μ.Ε.Α…”
Όμως μέχρι σήμερα ο μόνος λόγος για να περπατήσει κανείς στον χώρο είναι για να βγάλει βόλτα τον σκύλο του. Το περιβάλλον είναι πράγματι φυσικό, όπως περίπου ένα λιβάδι. Ή ένα χωράφι…
Ο χώρος δεν προσφέρει τίποτα άλλο: το καλοκαίρι είναι αδύνατον να περπατήσεις εκεί διότι ο ήλιος σε τσουρουφλίζει και δεν υπάρχει πουθενά σκιά, τον χειμώνα όταν έχει βρέξει βουρκώνει και εντός δεν υπάρχει τίποτα το ελκυστικό.
Ελκυστικό όχι με την έννοια επιχειρήσεων που θα πωλούν την πραμάτεια τους εκεί, αλλά με την έννοια ενός περιβάλλοντος που θα είναι φιλικό ή χρήσιμο προς όποιον θέλει να το επισκεφθεί. Σήμερα υπάρχει ένα μονοπάτι και μερικά παγκάκια και… τέλος.
Τα δέντρα που έχουν φυτευθεί θα χρειαστούν δεκαετίες για να αναπτυχθούν τόσο ώστε να προσφέρουν αρκετή σκιά ενώ ταυτόχρονα είναι και λιγοστά. Το 2024 κάποια από αυτά είχαν ξεραθεί, αν και φαίνεται ότι έχουν αντικατασταθεί. Ταυτόχρονα, η τάφρος έχει μόνο ένα σημείο εισόδου από το οποίο αναγκαστικά πρέπει και να βγεις. Τα βράδια δε είναι πολύ σκοτεινή.
Αντί να περιμένουμε 15 χρόνια μέχρι να μεγαλώσουν τα δέντρα, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν καθιστικά με σκίαστρα που θα έδιναν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να καθίσουν εκεί βρίσκοντας καταφύγιο από τον καλοκαιρινό ήλιο.
Επίσης, αν θέλουμε να περπατάει ο κόσμος στην τάφρο, θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να τοποθετηθεί μια σκάλα στη νότια πλευρά της, η οποία θα βγαίνει στην οδό Μελετίου Πηγά.
Με αυτόν τον τρόπο, όποιος θέλει να περπατήσει στην τάφρο πηγαίνοντας ταυτόχρονα στον όποιο προορισμό του, θα μπορεί να τη διασχίζει και δεν θα πρέπει να επιστρέφει στην ίδια είσοδο πάλι για να βγει από αυτή.
Η τάφρος είναι αρχαιολογικός χώρος και είναι προφανές ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά το δοκούν ούτε για πάρκινγκ ούτε για… παζάρι. Αν δει κανείς όμως τις χρήσεις κάτω από τα αντίστοιχα τείχη του Ηρακλείου, από τρία θέατρα μέχρι γήπεδα τένις, γίνεται προφανές ότι η Δυτική Τάφρος θα μπορούσε να έχει καλύτερη μοίρα, διατηρώντας μεν τον χαρακτήρα του μνημείου, συνάμα όμως συμβάλλοντας περισσότερο στην ευζωία των Χανιωτών
kriti360.gr – Λεωνίδας Φιλικόζης
