Μιχάλης Αεράκης: Θέλουμε τη διατήρηση, τη συντήρηση και την αξιοποίηση των μνημείων της πόλης μας, ή ένα απέραντο γιουσουρούμ;

Είναι από τους ανθρώπους που ποτέ δεν… μάσησαν τα λόγια τους και που στο προσωπικό του βιογραφικό σημείωμα, έχει μετρήσιμα αποτελέσματα στα 17 χρόνια που συμπληρώνει φέτος, στο τιμόνι του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Κρήτης.

Άρα δικαιούται να ομιλεί…

Ο Μιχάλης Αεράκης, ως γνήσιος Ανωγειανός στο πείσμα και στη μπέσα, μιλά για πράγματα που σχετίζονται όχι μόνο με το ΔΗΠΕΘΕΚ αλλά με την καθημερινότητα στα Χανιά. Ασκεί κριτική σε αυτούς που «υπηρετούν» όλα αυτά τα χρόνια, αυτή την υπέροχη πόλη, μιλά δημόσια για το αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, και κρατά την πόρτα του ανοικτή, σε προτάσεις για εμπλοκή στην πολιτική σκηνή. Στη συνέντευξή του, ο Καλλιτεχνικός  Διευθυντής του Θεάτρου Κρήτης, είναι με απλά λόγια «ποταμός»! Ακολουθείστε τον…   

«Το ότι δεν έχουμε συντηρήσει αυτά τα μνημεία και από μόνα τους εξακολουθούν να αντιστέκονται στη φθορά του χρόνου, αυτό μαρτυρά τη διαχρονική αδιαφορία όλων όσων έχουν την ευθύνη αυτής της βαθιάς ιστορίας μας. Ίσως κάποιοι να προσπάθησαν αλλά η εικόνα παραμένει η ίδια»

Πόσο ικανοποιημένος είσαστε από την εικόνα που παρουσιάζουν σήμερα τα Χανιά. Την αγαπάμε τελικά την πόλη μας όσο της αξίζει, ή… έχει πέσει διαχρονικά αυτή η πανέμορφη πόλη σε «κακά χέρια»;

Την εικόνα μιας πόλης, τη διαμορφώνουν οι κάτοικοι που ζουν σ’ αυτήν. Τα Χανιά συγκαταλέγονται  στις ομορφότερες πόλεις όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και πολλών άλλων πόλεων της Ευρώπης. Οι πολιτισμοί που πέρασαν από εδώ, άφησαν ανεξίτηλη τη σφραγίδα τους. Είναι ένα μουσείο, κυρίως η παλιά πόλη, δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο, είτε κάτοικο είτε επισκέπτη. Για τον λόγο αυτό, είναι από τους πρώτους προορισμούς Ελλήνων και ξένων επισκεπτών. Το ότι δεν έχουμε συντηρήσει αυτά τα μνημεία και από μόνα τους εξακολουθούν να αντιστέκονται στη φθορά του χρόνου, αυτό μαρτυρά τη διαχρονική αδιαφορία όλων όσων έχουν την ευθύνη αυτής της βαθιάς ιστορίας μας. Ίσως κάποιοι να προσπάθησαν αλλά η εικόνα παραμένει η ίδια.

Αυτή η πόλη ανήκει σε όλους και όλοι μαζί, πρέπει να δώσουμε τη λύση…

Σε ποιους τομείς εστιάζεται το πρόβλημα κατά τη γνώμη σας και ποιες λύσεις προτείνετε;

Οι μοναδικές λύσεις κατά την ταπεινή μου άποψη , είναι να σταματήσει ο λαϊκισμός της καθημερινότητας, να χαραχθεί μια γραμμή πλεύσης της τοπικής αυτοδιοίκησης με τους κατοίκους προς ποια κατεύθυνση θέλουμε να πάμε. Θέλουμε τη διατήρηση, τη συντήρηση και της αξιοποίηση αυτών των μνημείων, ή ένα απέραντο γιουσουρούμ; Πως θα εντάξουμε τις δυο ζωές (κατοίκων και επαγγελματιών) σε μια αρμονική συμβίωση. Για να συμβούν αυτά χρειάζεται ένας πολύχρονος διάλογος χωρίς την αλαζονεία της όποιας εξουσίας και κατανόηση βάση των σημερινών δεδομένων από την άλλη. Αυτή η πόλη ανήκει σε όλους και όλοι μαζί, πρέπει να δώσουμε τη λύση. Σε διαφορετική περίπτωση θα υπάρχουν εμβαλοματικές λύσεις που δεν εξυπηρετούν κανέναν και βλάπτουν την πόλη.

«Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε μια σπουδαία πολιτική προσωπικότητα που άφησε το δικό του πολιτικό αποτύπωμα από την μεταπολιτευτική περίοδο μέχρι και την τελευταία ημέρα που ασχολούνταν ενεργά με την πολιτική. Είναι βέβαιο ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα αφιερώσει αρκετό χρόνο στην πολιτική του διαδρομή»

Πρόσφατα έφυγε από τη ζωή ένας Μεγάλος Χανιώτης Πολιτικός, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Υπάρχουν σήμερα – σε γενικότερο επίπεδο – ηγέτες αυτού του βεληνεκούς, όσο κι αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τις πολιτικές που ακολούθησαν;

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε μια σπουδαία πολιτική προσωπικότητα που άφησε το δικό του πολιτικό αποτύπωμα από την μεταπολιτευτική περίοδο μέχρι και την τελευταία ημέρα που ασχολούνταν ενεργά με την πολιτική. Είναι βέβαιο ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα αφιερώσει αρκετό χρόνο στην πολιτική του διαδρομή.

Πάνω στη λέξη «Ελπίδα» θεμελιώθηκε το σύμπαν…

Έχετε μιλήσει πολλές φορές στο παρελθόν για την Παιδεία και τον Πολιτισμό, το «δίπολο» που μπορεί να αλλάξει είτε προς το θετικό είτε προς το αρνητικό (όταν αυτοί οι δυο τομείς «εκλείψουν») την τύχη ενός τόπου. Στις μέρες μας, στην Ελλάδα, υπάρχει «Ελπίδα»;

Θα ξεκινήσω από την «Ελπίδα». Πάνω σε αυτή τη λέξη θεμελιώθηκε το σύμπαν. Χωρίς ελπίδα, δεν υπάρχει αύριο. Όσο κι αν προσπαθούν χρόνια τώρα η οικονομική, η πολιτική και η μιντιακή «υποκουλτούρα» να μας πείσουν για το αντίθετο, πιστεύω ότι δεν θα τα καταφέρουν. Για το λόγο αυτό όλοι μας, πρέπει να αντιστεκόμαστε, να μονιάζουμε και να πολεμάμε. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Η παιδεία και ο πολιτισμός είναι προσωπική υπόθεση του καθενός μας, αρκεί να μην ξεχνάμε τις ρίζες μας και επιτέλους ας ενεργοποιήσουμε το δυνατό μας εργαλείο που είναι η σκέψη μας. Χωρίς τα παραπάνω δυστυχώς θα χαθούμε.

«Το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, πρέπει να εξακολουθήσει να είναι δυνατό προς τα «μέσα» (Κρήτη) και λαμπερό προς τα «έξω» (υπόλοιπη Ελλάδα και Εξωτερικό), εάν φυσικά πιστεύουμε όλοι μας στην εξωστρέφεια αυτού του πολιτιστικού αγαθού, και δεν ομφαλοσκοπούμε παίρνοντας  τροφή, από λαϊκίστικες αντιλήψεις»

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κρήτης, από τα δικά του «πέτρινα» χρόνια, κατάφερε να γίνει το θεατρικό στολίδι της Περιφέρειας και ενώ απογειώθηκε, η κρίση και οι περικοπές λίγο έλειψε να το «σκοτώσουν» με ξαφνικό θάνατο. Ποια είναι η κατάσταση σήμερα στο Θέατρο Κρήτης;

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης είναι και αυτό ένα σημαντικό κεφάλαιο στα θεατρικά και κοινωνικά δρώμενα του νησιού μας. Πράγματι το θέατρο μας, έχει περάσει και μελαγχολικές και χαρούμενες στιγμές. Όποτε όμως υπήρχε αγάπη, σύμπνοια και διακριτοί ρόλοι σε όλους που διακονούν αυτό τον φορέα, τα αποτελέσματα ήταν θαυμάσια. Ξέρετε, ένας θεσμός από μόνος του δεν έχει δρόμο μακρύ. Ένας θεσμός υπηρετείτε από ανθρώπους που έχουν διάθεση προσφοράς και γνώσεις. Συνεπώς, όλοι κρινόμαστε. Εγώ για την καλλιτεχνική του πορεία, το Δ.Σ. για το θεσμικό του ρόλο και την αποφασιστικότητα του και η τοπική αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού, για τις επιλογές προσώπων και την οικονομική τους στήριξη. Σε κάθε περίπτωση το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, πρέπει να συνεχίσει, εάν υπάρχουν τα παραπάνω, να εξακολουθήσει να είναι δυνατό προς τα «μέσα» (Κρήτη) και λαμπερό προς τα «έξω» (υπόλοιπη Ελλάδα και εξωτερικό), εάν φυσικά πιστεύουμε όλοι μας στην εξωστρέφεια αυτού του πολιτιστικού αγαθού, και δεν ομφαλοσκοπούμε παίρνοντας  τροφή, από λαϊκίστικες αντιλήψεις.

Εύχομαι η πληγή να κλείσει γρήγορα κι ας μείνει η ουλή για να θυμόμαστε.

«Αντέχει» ο «πολιτισμός» τα χτυπήματα της κρίσης και τα νέα δεδομένα που αυτή δημιουργεί στην καθημερινότητα όλων των Ελλήνων;

Ο πολιτισμός έχει σχέση με το αξιακό σύστημα ενός λαού. Κανένας δεν μπορεί αυτό το αξιακό σύστημα που υπηρετεί ο πολιτισμός, να το κατεβάσει από το θρόνο του. Όσοι προσπάθησαν, έσπασαν τα μούτρα τους. Αυτό πιστεύω ότι θα συμβεί και στη χώρα μας κάποια στιγμή, γιατί είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολλά τραύματα τα τελευταία χρόνια. Εύχομαι η πληγή να κλείσει γρήγορα κι ας μείνει η ουλή για να θυμόμαστε.

Μιλήστε μας λίγο για τη φετινή καλοκαιρινή παράσταση του ΔΗΠΕΘΕΚ. Βλέπουμε και πάλι πολλά και γνωστά ονόματα κι ένα έργο, εξαιρετικά δυνατό…

Φέτος το θέατρο μας ανεβάζει το θεατρικό έργο του Ζωρζ Φεϋντώ «Γουρούνι στο σακί». Είναι μια κωμωδία με πολλούς και καλούς ηθοποιούς. Μένουν να αποδείξουν όλοι τους, μαζί με τους υπόλοιπους καλλιτεχνικούς συντελεστές ότι θα υπερασπιστούν το λόγο του συγγραφέα, την παράσταση και θα σεβαστούν το κοινό που απευθύνονται. Πιστεύω ότι αυτό θα γίνει.

Από την αρχή της πορείας σας, θέσατε μεγάλους στόχους και τους πετύχατε. Μετά το Ηρώδειο και την Επίδαυρο που το Θέατρο Κρήτης «πάτησε το πόδι του», εξακολουθούν να υπάρχουν για εσάς «απάτητες κορυφές»;

Ως αθεράπευτα ρομαντικός άνθρωπος που είμαι, επέτρεψε μου να χρησιμοποιήσω αντί της λέξης «όραμα» τη λέξη «όνειρο». Ονειρεύτηκα από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα να… διοικήσω το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης (το 2000) να το φέρω σε μια θέση που να είναι αντάξιο της ιστορίας που φέρει. Πολλοί άνθρωποι πριν από εμένα πάλεψαν γι’ αυτό, εγώ όφειλα και οφείλω να συνεχίσω προς την κατεύθυνση αυτή. Αν έχουμε πετύχει κάτι, το οφείλουμε στον κόσμο που μας παρακολουθεί όλα αυτά τα χρόνια και στην τοπική αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού που σε αυτούς ανήκει θεσμικά.  Επέτρεψε μου όμως να μην αναφερθώ καθόλου στο άτομο μου, ας μιλήσουν θετικά ή αρνητικά οι άλλοι.

(Στην ταινία του Μανούσου Μανουσάκη «Ουζερί Τσιτσάνης»)

«Ανοικτό» παράθυρο στην πολιτική…

«Πολλές φορές έχω γίνει αποδέκτης προτάσεων για να υπηρετήσω την πολιτική σκηνή, είτε σε τοπικό είτε σε κεντρικό επίπεδο. Προς το παρών μου φτάνει και με καλύπτει απόλυτα, η θεατρική σκηνή»

 Υπό ποιες συνθήκες θα συζητούσατε την κάθοδο σας στην πολιτική είτε στην «κεντρική» σκηνή είτε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Ξέρετε πολλές φορές έχω γίνει αποδέκτης προτάσεων για να υπηρετήσω την πολιτική σκηνή, είτε σε τοπικό είτε σε κεντρικό επίπεδο. Προς το παρόν μου φτάνει και με καλύπτει απόλυτα, η θεατρική σκηνή. Αυτό έχω μάθει όσο το έχω μάθει.. Έχω χρόνια μπροστά μου για να σκεφτώ κάτι άλλο με αυστηρές όπως πάντα, προδιαγραφές.

Αν γινόσασταν μ’ ένα μαγικό τρόπο ο «προπονητής» του νομού Χανίων, ποιες προσωπικότητες θα θέλατε να έχετε στην «ομάδα» σας με στόχο να κατακτήσετε το… πρωτάθλημα;

Δεν μπορείς να κατακτήσεις τίποτα αν δεν έχεις ομοιογενές, όσο το δυνατό, σύνολο ανθρώπων, εκτός κι αν σε ενδιαφέρει μόνο η καρέκλα. Εγώ τέτοιος άνθρωπος δεν είμαι. Η πόλη μας λοιπόν όπως και ολόκληρος ο νομός μας, έχει σπουδαίες προσωπικότητες σε κάθε τομέα. Χαράς στη μοίρα μας, που λέει ο απλός αλλά σοφός λαός μας, αν υπήρχε η σεμνότητα και η ταπεινότητα σε όλους μας. Μόνον σε αυτή την περίπτωση, θα κατακτούσαμε όχι ένα αλλά πολλά «πρωταθλήματα».

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας μέχρι σήμερα και ποια από τις επιλογές σας, αν γυρίζατε το χρόνο πίσω, θα θέλατε να τη διορθώσετε;

Η μεγαλύτερη επιτυχία και χαρά μου, είναι που έχω αποκτήσει μια θαυμάσια οικογένεια, λίγους και καλούς φίλους και πολλές «καλημέρες» από ανθρώπους που δεν γνωρίζω. Αυτό που θα ήθελα να διορθώσω, μα δε γίνεται πια, είναι ο αυθορμητισμός μου, η παιδική μου αφέλεια και οι εκρήξεις μου. Ίσως από αυτά τα χαρακτηριστικά μου, να έχω αδικήσει ανθρώπους και για τον λόγο αυτό, τους ζητώ δημοσίως συγγνώμη.