Ντόρα Μπακογιάννη: Χαστούκι

Η θλιβερή εστίαση της επικαιρότητας στη «βίλα του Τσίπρα» έκοψε το άθροισμα ΝΔ- Κυβέρνηση  στα τρία.

Του Γ. Λακόπουλου στο anoixtoparathyro.gr

Στη μια πλευρά βρίσκεται η μικρή ομάδα – με τον εντολοδόχο Στ. Πέτσα στο κέντρο- που μετακινείται  στην βορβορώδη Τσιπρολογία από το ρόλο του ατυχούς  υπερασπιστή της  πρωθυπουργικής παρανομίας στην Πάρνηθα.

Μεταξύ μας. Ο Μητσοτάκης δεν πρέπει να τους έχει σε μεγάλη υπόληψη: πρώτα τους έβαλε να σκίζονται ότι δεν έγινε τίποτε λάθος και μετά ο ίδιος  απολογήθηκε -έστω με μισή καρδιά- για το λάθος.

Αφεντικό τους είναι, ό,τι θέλει κάνει. Άλλωστε για την προθυμία τους να διασύρονται για πάρτι του τους διάλεξε.

Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η συντριπτική πλειοψηφία βουλευτών, υπουργών και κομματικών στελεχών που δεν δίνουν μία για τον Μητσοτάκη πλέον – εκεί τους έφτασε και όπως φέρεται. Προτιμούν τη σιωπή στο προσκήνιο και την κακεντρέχεια – εναλλασσόμενη με θυμό ή χαβαλέ- στο παρασκήνιο.

Άλλωστε αυτό που τους απασχολεί πλέον είναι η μετά Μητσοτάκη εποχή- που έρχεται κατεπάνω του. Όταν δεν ψιθυρίζουν μεταξύ τους: «Πόσα θα είχαμε αποφύγει αν επικρατούσε η Ντόρα».

Η κυρία τα τελευταία πέντε χρόνια έχασε τα πάντα από τον αδελφό της. Το δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία για την ηγεσία της ΝΔ και από εκεί στην Πρωθυπουργία- για την οποία ετοιμάζονταν για δυο δεκαετίες.

Το οικογενειακό σπίτι-σύμβολο στα Χανιά, ως πρωτότοκη. Τη δεσπόζουσα θέση της στην πολιτική σκηνή, ως βασική υπουργός οσάκις κυβερνάει το κόμμα της.

Αλλά η Ντόρα είναι σαν αυτό που έλεγε η Αμερικανίδα ηθοποιός Ρίτα Γουέστ: όταν είναι καλή είναι πολύ καλή, αλλά όταν είναι κακή είναι καλύτερη.

Φαίνεται και από το -ταυτόχρονα αγγελικό και σατανικό -χαμόγελό της, όταν εκφράζει τη «χαρά» για τις προκοπές του μικρού αδελφού της. Ή όταν «κατανοεί» την εξορία της στα Χανιά χωρίς χαρτοφυλάκιο.

Για την πρώην υπουργό και δήμαρχο η εκδίκηση δεν είναι πιάτο που τρώγεται κρύο. Τρώγεται σιγά -σιγά. Κάθε φορά που της δίνεται η ευκαιρία το απολαμβάνει.

Έχει εναντιωθεί στα σκύβαλα που μαζεύει ο Μητσοτάκης γύρω του και τις λοιπές ευτελείς επιλογές του.

Ξεμπρόστιασε τους ακραίους της βασιλείας του -σαν τον Πλεύρη και τον Κυρανάκη, όταν βρήκαν μια χαρά όσους έψηναν σουβλάκια έξω από προσφυγικό καταυλισμό:

«Η ανθρωπιά, η λεβεντιά, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός στον αδύναμο δεν νομοθετούνται, Τα μαθαίνεις ή στα πρώτα έξι χρόνια της ζωής του ή δεν τα μαθαίνεις ποτέ». Τα «λέει στην πεθερά για να τα ακούσει η νύφη».

Πήγε κόντρα στις θέσεις Μητσοτάκη στο Μακεδονικό: «Είναι έγκλημα όλος ο κόσμος να λέει τα Σκόπια “Μακεδονία” και εμείς να τους λέμε “φούφουτους». Τον έστειλε, όταν υποστήριξε τους χειρισμούς Τσίπρα στα ελληνοτουρκικά : «Είναι προς τη σωστή κατεύθυνση».

Το αγαπημένο της είναι να ταπώνει, ή να διασύρει, τον Άδωνι και τους ομοίους του.

Αυτή τη φορά -με την ηχηρή διαφοροποίησή της στην υπόθεση Λεγραινών, από την οποία αρπάχθηκε το σύστημα του Κυριάκου για να πλήξει τον αντίπαλό του, η Ντόρα δάγκωσε πολύ:

Αυτό το τελευταίο, από τα Χανιά ως τον περιφερειακό του Λυκαβηττού, ακούσθηκε σαν χαστούκι.