Λίγα ψήγματα ιστορίας, πολύ διδαχτικά, για τον ρόλο της Γερμανίας στην γηραιά ήπειρο αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο χωρίς, βέβαια, να παραβλέπωμε την ιμπεριαλιστική πολιτική των μεγάλων δυνάμεων.
Μετα τον γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870 ανέτειλε η Μπέλ Επόκ (Βelle Epogue) “ωραία εποχή” γιατί παντού υπήρχε διάχυτο το πνεύμα της αισιοδοξίας, η επιστήμη και η τεχνολογία είχαν πραγματοποιήσει άλματα και οι άνθρωποι πίστευαν ότι η προοπτική ενός νέου πολέμου εντός των συνόρων της Ευρώπης (είχε προηγηθεί ο αγγλοαμερικανικός πόλεμος του 1812-15) φάνταζε ανύπαρκτη. Οι μεγάλες ευρωπα’ι’κές δυνάμεις άνοιγαν μέτωπα έξω απο τον ευρωπα’ι’κό χώρο για την διατήρηση ή επέκταση των αποικιών τους. Η Γερμανία έχοντας μείνει πίσω στον αποικισμό εγκαινιάζει την Weltpolitik (παγκόσμια πολιτική), με απόφαση του αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄, αμφισβήτησε τον ηγεμονικό ρόλο της Αγγλίας, διείσδυσε οικονομικά στην Οθωμανική αυτοκρατορία και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής διεκδικώντας το δικό της μερίδιο στις υποανάπτυκτες χώρες, στον ορυκτό τους πλούτο αλλά και στα πετρέλαια της Ανατολής κάτι που προκάλεσε την αντίδραση της Αγγλίας και της Γαλλίας που δημιούργησαν το αντιγερμανικό μέτωπο. Ένας άλλος παράγοντας ήταν η επιθυμία της Γαλλίας να ανακτήσει τα εδάφη της Αλσατίας και της Λωρένης που είχε χάσει στον γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870-1871. Τα αίτια που οδήγησαν στην κήρυξη του Α’ παγκοσμίου πολέμου. κατά κύριο λόγο, ήταν οι ιμπεριαλιστικές τάσεις των ισχυρών χωρών. Μεταξύ αυτών και η Γερμανία που είχε εγκαινιάσει την Weltpolitik (παγκόσμια πολιτική). Έτσι ο ιμπεριαλισμός την περίοδο 1875-1914 ξέφυγε, προς αναζήτηση πρώτων υλών και για την προώθηση των προ’ι’όντων τους, απο τα γεωγραφικά όρια της Ευρώπης. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ευρωπα’ι’κές ιμπεριλιαστικές δυνάμεις δημιουργούσαν πολεμικές εστίες εκτός Ευρώπης, η Γερμανία αναζητούσε – δημιούργησε πολεμικό κλίμα εντός της Ευρώπης για να αναδείξει τον ηγετικό της ρόλο στη γηραία ήπειρο.
Η Αγγλία είχε κτήσεις στον Καναδά, στη Βόρειο Αμερική, στην Αίγυπτο, την Ινδία, στην Αυστραλία, στην Ν. Ζηλανδία και αλλού. Οι Γάλλοι έλεγχαν το ένα τρίτο της αφρικανικής ηπείρου, στην Άπω Ανατολή, στην Ινδοκίνα και αλλού. Μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας δημιουργήθηκε ένταση που οδήγησε σε σύγκρουση στη Φασόντα του Άνω Νείλου το 1898. Η Ρωσία θεωρώντας ότι είναι συνέχεια των εδαφών της επεκτάθηκε στην Ασιατική ήπειρο. Η Ιταλία επεκτάθηκε μόνο στην Αφρική. Η οικονομική ανάπτυξη της Γερμανίας, αποτέλεσμα της Μπέλ Επόκ (Belle Epogye) “ωραία εποχή” προήλθε απο την ραγδαία ανάπτυξη και εξέλιξη της βιομηχανίας της που όμως οδήγησε σε ανταγωνισμό με την Αγγλία σχετικά με τον έλεγχο των μονοπωλίων των διεθνών Αγορών. Η Γερμανία προώθησε τους εξοπλισμούς αυξάνοντας κατακόρυφα τις δαπάνες της, και κατάκτησε την πρωτοπορία στην Ευρώπη στην χημική και ηλεκτρική βιομηχανία. Σύμφωνα με τους ιστορικούς προετοιμαζόταν για τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο την μεγαλύτερη και πιο πολύνεκρη πολεμική αναμέτρηση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα με 9 εκατομμύρια νεκρούς και άλλους τόσους αμάχους. Συνολικά 18,5 εκατομμύρια νεκρούς!!! Ξεκίνησε στις 28 Ιουλίου του 1914 όταν η Αυστροουγγαρία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Σερβίας και τελείωσε με την ήττα της Γερμανίας και των συμμάχων της στις 11 Νοεμβρίου 1918. Ονομάστηκε Α’ παγκόσμιος πόλεμος ή Μεγάλος Πόλεμος γιατί ξέφυγε απο τα γεωγραφικά όρια της Ευρώπης με την ανάμιξη σ΄αυτόν όλων των μεγάλων δυνάμεων της εποχής.
Οι Ενωμένες Δυνάμεις, οι γνωστές και ως συμμαχία της Αντάτ “Τριπλή Συνεννόηση” (σ΄αυτή τη συμμαχία συνασπίστηκε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος μετά απο πολλές συγκρούσεις με τον γερμανόφιλο Κωνσταντίνο Α’), (απο τότε οι Γερμανοί έχουν εγκάθετους στην Ελλάδα) με την Μεγάλη Βρεταννία, τη Γαλλία, απο το1915 η Ιταλία, απο τις αρχές του 1918 η Ρωσία και απο το 1917 οι ΗΠΑ, νίκησαν τις Κεντρικές Δυνάμεις δηλαδή την Τριπλή Συμμαχία που αποτελούσαν η Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία και Βουλγαρία. Ο πόλεμος αυτός με την νίκη των δυνάμεων της Αντάτ δημιούργησε ριζικές αλλαγές στον χάρτη της Ευρώπης και στην δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών.
Το βεβαρυμένο κλίμα απο την ιμπεριαλιστική τακτική των ενδοευρωπα’ι’κών δυνάμεων ήταν η αφορμή για να προκαλέσει τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο. Στις 28 Ιουνίου 1914 δολοφονήθηκε στο Σεράγεβο της Βοσνίας, επαρχία της Αυστροουγγαρίας, ο αρχιδούκας της Αυστρίας Φερδινάδος και η σύζυγός του Σοφία φον Τσότεκ απο το σπουδαστή Γκαβρίλο Πρίντσιπ. Η Αυστροουγγαρία έστειλε τελεσίγραφο στη Σερβία την οποία καθιστούσε υπεύθυνη για τη δολοφονία και έθετε ταπεινωτικούς όρους. Στις 25 Ιουλίου η Σερβία απάντησε ότι αποδέχεται τους όρους αλλά η απάντησή της δεν λήφθηκε υπ’ όψιν απο την Αυστροουγγαρία. Η αφορμή για τον Μεγάλο Πόλεμο είχε βρεθεί: Η Αυστροουγγαρία με την υποστήριξη της Γερμανίας που επεδίωκε να έχει ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη, κύρηξε γενική επιστράτευση, κήρυξε τον πόλεμο (28 Ιουλίου) κατά της Σερβίας και βομβάρδισε το Βελιγράδι. Ο πόλεμος ξεκίνησε στις 28 Ιουλίου 1914 και στις 30 Ιουλίου η Ρωσία έκανε γενική επιστράτευση για να υποστηρίξη τη Σερβία. Η Γερμανία έστειλε τελεσίγραφο στη Ρωσία να σταματήσει την επιστράτευση και της κήρυξε τον πόλεμο την 1η Αυγούστου. Στη συνέχεια η Γερμανία στράφηκε εναντίον της Γαλλίας παραβιάζοντας την ουδετερότητα του Βελγίου με αποτέλεσμα να αντιδράσει η Αγγλία που ήταν σύμμαχος του Βελγίου που κήρυξε τον πόλεμο (η Αγγλία) εναντίον της Γερμανίας. Οι εξελίξεις ήταν πλέον ραγδαίες. Η Αυστροουγγαρία κατά της Ρωσίας (5 Αυγούστου), η Σερβία κατά της Γερμανίας (6 Αυγούστου), το Μαυροβούνιο κατά της Αυστροουγγαρίας (7 Αυγούστου) και κατά της Γερμανίας (12 Αυγούστου), η Ιαπωνία κατά της Γερμανίας (28 Αυγούστου), η Αυστροουγγαρία κατά της Ιαπωνίας (25 Αυγούστου) και κατά του Βελγίου(28 Αυγούστου).
Την 11η Νοεμβρίου 1918 υπογράφεται η ανακωχή της Κομπέν με την πλήρη και άνευ όρων συνθηκολόγηση της Γερμανίας πάνω στα Δεκατέσσερα Σημεία της ανακωχής που ήταν και η βάση της συνθήκης ειρήνης που συντάχθηκε στη Διεθνή Διάσκεψη της Ειρήνης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 1919. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών 28 Ιουνίου 1919, απότοκος της Διάσκεψης του Παρισιού, υπογράφεται μεταξύ της συμμαχίας της Αντάτ και της Γερμανίας.
Σύμφωνα μ’ αυτή η Γερμανία πρέπει να πληρώσει 226 δισεκ. χρυσών μάρκων ως αποζημιώσεις για τις καταστροφές που προκάλεσε τα χρόνια του πολέμου και υποχρεώθηκε σε μεγάλες εδαφικές παραχωρήσεις που πήραν η Πολωνία και η Γαλλία και να χάσει 75.000 τετρ. χιλιομ. με πληθυσμό 7.000.000 και άλλους πολλούς μειωτικούς όρους για τη Γερμανία. Αυτοί που υπέγραψαν (11 Νοεμβρίου 1918) τους ταπεινωτικούς όρους για τη Γερμανία έγιναν γνωστοί ως οι “Εγκληματίες του Νοέμβρη”. Μεταξύ των επικριτών ήταν και ο Αδόλφος Χίτλερ. Η δημιουργία της Δημοκρατίας της Βα’ι’μάρης είναι απότοκος του Α’ παγκόσμιου πόλεμου και αφορά την περίοδο 1919-1933, δηλαδή της κατάλυσης της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και την δημιουργία της Δημοκρατίας της Βα’ι’μάρης. Τα γεγονότα που ακολούθησαν όπως η κατοχή της Ρούρ απο τη Γαλλία, η κατάρρευση της Βα’ι’μάρης και το κραχ του 1929 θ’ άνοιγαν το δρόμο για την άνοδο του Χίτλερ και του Τρίτου Ρα’ι’χ (Deutsches Reich 1871-1943) στην εξουσία και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτό και ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησε με την είσοδο της Γερμανίας στην Πολωνία. Ουσιαστικά η Ευρώπη έζησε μια ταραγμένη περίοδο απο το 1914 έως το 1945 που έληξε ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος με 11 εκατομ. νεκρούς (μαζί με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων).
Συνολικά, η Ευρώπη με τον υπόλοιπο κόσμο, θρήνησαν 30 εκατομ. νεκρούς στους δυο πολέμους.
Με την συνθήκη του Νε’ι’γύ (27 Νοεμβρίου 1919) που υπογράφτηκε μεταξύ της συμμαχίας της Αντάτ και της ηττημένης Βουλγαρίας που ήταν σύμμαχος της Γερμανίας, αποσπάστηκαν βουλγαρικά εδάφη έκτασης 9.000 τετρ. χιλιομ. που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα (Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη) και στη Γιουγκοσλαβία. Η ένταξη της Ελλάδας στην συμμαχία της Αντάτ είχε καταλυτικό αποτέλεσμα για την νίκη των συμμάχων εναντίον των γερμανοβουλγάρων στο Σκρά στις 30 Μαίου το 1918.

Εύκολα συμπεραίνεται απο τα παραπάνω ότι η μικρή Ελλάδα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην έκβαση υπερ των συμμαχικών δυνάμεων στο Α’ παγκόσμιο πόλεμο,
αλλά και στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο με τη Μάχη της Κρήτης που διήρκεσε 12 μέρες και ήταν μια απο τις σημαντικότερες μάχες του πολέμου. Ονομάστηκε δε “Νεκροταφείο των Γερμανών αλεξιπτωτιστών”.

Για να έρθουμε στο σήμερα: Πολλοί είναι εκείνοι που μιλούν για ρεβανσιστική πολιτική της Γερμανίας εναντίον της Ελλάδας που ασκείται όχι με τις κάννες των όπλων αλλά με τον οικονομικό στραγγαλισμό της χώρας μας. Ιστορικά είναι γνωστό ότι μετά την οικονομική κατάρρευση μιας χώρας ακολουθεί η εθνική τραγωδία με την απώλεια εθνικών εδαφών. Η Γερμανία συνεργάζεται και πάλι με την Τουρκία (τα δυο απο τα τρία σκέλη της Τριπλής Συμμαχίας στον πόλεμο του 1914) στον στρατιωτικό τομέα, ενώ επιθυμεί τα Σκόπια να προσδιοριστούν ως Μακεδονία (αναγνώριση – αν γίνει – ντε γιούρε κατακερματισμό της Ελλάδας μετά και την ντε φάκτο κατάσταση που δημιουργήθηκε στα Ίμια). Πολύ πρόσφατα η κ. Μέρκελ προσφώνησε, στο Βερολίνο, τον Ζόραν Ζάεφ ως “πρωθυπουργό της Μακεδονίας”. Μετά την είσοδο των Γερμανών (β’ παγκόσμιος) στα Βαλκάνια, η Αγγλία ζήτησε απο την Τουρκία να διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις της με την Γερμανία σε ένδειξη συμπαράστασης στην Ελλάδα. Η Τουρκία ΑΡΝΗΘΗΚΕ να καταδικάσει την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα!!! Αργότερα η Τουρκία ζήτησε, γι΄ αυτήν την ουδετερότητά της, ως ανταλλάγματα τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου, τα Δωδεκάννησα, την Κύπρο και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Είναι γνωστό ότι λίγες μέρες μετά την κατάληψη της Ελλάδας απο τους Γερμανούς η τότε βουλγαρική κυβέρνηση του βασιλιά Βόρις έλαβε απο τον Χίτλερ ως δώρο για τη συμμετοχή της στον πόλεμο στο πλευρό των Ναζί (το τρίτο σκέλος της Τριπλής Συμμαχίας στον πόλεμο του 1914) τον στρατιωτικό έλεγχο της ανατολικής Μακεδονίας και της δυτικής Θράκης (η Βουλγαρία προσχώρησε στον Άξονα την 1η Μαρτίου 1941). ‘Αξονας: ο τίτλος της Συμμαχίας Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία ή όπως αλλιώς ονομάστηκε ως Τριπλή Συνθήκη
Αποτέλεσαν, επαρχία του βουλγαρικού κράτους που διήρκεσε επι 3,5 χρόνια, με το όνομα “ΜΠΕΛΟΜΟΡΙΕ” απο το Bjalo More όπως ονομάζεται στα βουλγαρικά το Αιγαίο.

Στις μέρες μας η FYROM (το ψευτοκρατίδιο που κατασκευάσθηκε μετά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας) και η Βουλγαρία υπέγραψαν Σύμφωνο Φιλίας και Συνεργασίας. Η Συμφωνία προβλέπει στήριξη των ευρω-ατλαντικών επιδιώξεων της FYROM εκ μέρους της Βουλγαρίας και στους τομείς της ενέργειας , της άμυνας, του τουρισμού και της τεχνολογίας. Το μέτωπο εναντίον της Ελλάδας ενισχύεται και δυναμώνεται κάτω απο την ομπρέλα της Γερμανίας που αντιστρατεύεται τα εθνικά μας δίκαια στη Μακεδονία.
Πολλές φορές, η ιστορία επαναλαμβάνεται, με τους ίδιους συντελεστές, ως τραγωδία. Και πάλι η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα και καλείται για άλλη μια φορά, ευρισκόμενη σε οικονομική ένδεια και απειλούμενη με εθνικό ακρωτηριασμό, να προστατεύσει τα εθνικά δίκαια που απεργάζονται οι εχθροί της. Ο σημερινός πρόεδρος της Μπουντεσταγκ Βόλφγκανγκ Σο’ι’μπλε πάντα ήταν υπέρμαχος της Ενοποιημένης Ευρώπης.

‘Ισως ο παλιός μας γνώριμος ο πανίσχυρος πολιτικός της Γερμανίας να “ξεδιπλώνει” την Weltpolitik (παγκόσμια πολιτική) της Γερμανίας, με “βιτρίνα” την Ευρωπα’ι’κή ΄Ενωση που θα επιτρέψει, στη Γερμανία, να έχει ένα ρόλο όχι ως περιφερειακή δύναμη αλλά ως Ηπειρωτική Υπερδύναμη (τα κράτη αγωνίζονται για τα συμφέροντά τους μέσω της διεύρυνσης της ισχύος τους).

Ανδρέας Σπανουδάκης
Δημοσιογράφος
Πρώην εκδότης “Χανιώτικης Ελευθεροτυπίας”