Ακολουθήστε το 
στο Facebook για να μην χάνετε είδηση!
Ο τρόπος που θα λειτουργήσει στην πράξη ο θεσμός της κοινωνικής αντιπαροχής. Ο ρόλος των ιδιωτών, οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις. Πώς το Δημόσιο θα ελέγχει το έργο, πότε θα «πληρωθεί» ο ανάδοχος.
Σε Παιανία, Σέρρες, Λάρισα, Καλαμάτα και Πύργο βρίσκονται τα πρώτα οκτώ ακίνητα του Δημοσίου που θα παραχωρηθούν προς αξιοποίηση, σε ιδιώτες, ώστε να κατασκευαστούν ή να ανακαινιστούν, με σχεδόν μηδενικό κόστος για το Δημόσιο, κατοικίες, και μέρος των διαμερισμάτων να διατεθεί, με ιδιαίτερα χαμηλό ενοίκιο, σε πολίτες με κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια.
Πρόκειται για το μοντέλο της «κοινωνικής αντιπαροχής» και βάσει του προγραμματισμού, έως το καλοκαίρι, θα έχουν υπογραφεί οι πρώτες 4 Υπουργικές Αποφάσεις για την πλήρη λειτουργία της κοινωνικής αντιπαροχής.
Ήδη, η πρώτη, καθορίζει τους βασικούς όρους με τους οποίους θα εφαρμοστεί στην πράξη η κοινωνική αντιπαροχή, τόσο ως προς τη σχέση του Δημοσίου με τον ιδιώτη ανάδοχο – κατασκευαστή, όσο και ως προς τις τεχνικές προδιαγραφές, τη διαχείριση και την εποπτεία του έργου.
Μετά το Πάσχα, αναμένεται να εκδοθεί και η απόφαση που αφορά την παραχώρηση των πρώτων οκτώ ακινήτων προς αξιοποίηση και απομένουν, οι ρυθμίσεις για τη μέθοδο υπολογισμού του κοινωνικού ενοικίου και τα κριτήρια επιλογής των δικαιούχων.
Ο πρώτος διεθνής διαγωνισμός αναμένεται να προκηρυχθεί το καλοκαίρι, ανοίγοντας τον δρόμο για την είσοδο ιδιωτικών επενδύσεων στον τομέα της κοινωνικής κατοικίας.
Αναλυτικά, η πρώτη Υπουργική Απόφαση που αναμένεται να δημοσιευθεί σε ΦΕΚ εντός των επόμενων ημερών, καθορίζει τον τρόπο που το δημόσιο θα συνεργαστεί με ιδιώτες για να χτιστούν ή να ανακαινιστούν κατοικίες.
Στην καρδιά της απόφασης βρίσκεται η στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης δια του αρμόδιου υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, να ενεργοποιήσει ανενεργά δημόσια ακίνητα χωρίς άμεση δημοσιονομική επιβάρυνση.
Το μοντέλο βασίζεται σε σύμπραξη με ιδιώτες αναδόχους, οι οποίοι αναλαμβάνουν σχεδόν το σύνολο του κόστους – από μελέτες και άδειες μέχρι κατασκευή και φορολογικές υποχρεώσεις – και αποζημιώνονται εκ των υστέρων, είτε με ακίνητη περιουσία είτε με έσοδα από πωλήσεις ή μισθώσεις.
Η επιλογή αυτή, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, λειτουργεί ως μηχανισμός πίεσης για την έγκαιρη και ποιοτική ολοκλήρωση των έργων, καθώς το αντάλλαγμα «κλειδώνει» μόνο μετά την πλήρη παράδοση.
Μπορεί δηλαδή ο ιδιώτης να λαμβάνει έως και το 70% των κατοικιών, αλλά η μεταβίβασή του γίνεται μόνο μετά την περάτωση των εργασιών, τη διοικητική παραλαβή του έργου και την ολοκλήρωση της διαδικασίας σύστασης ιδιοκτησιών και κανονισμού συνιδιοκτησίας.
Αναλυτικά, η απόφαση ορίζει τα εξής:
- Το κράτος ή οι δήμοι συνεργάζονται με ιδιώτες για να χτιστούν ή να ανακαινιστούν κατοικίες.
- Ο ιδιώτης πληρώνεται με διαμερίσματα, έσοδα ή ενοίκια. Στη σύμβαση για απλή κατασκευή παίρνει διαμερίσματα ή χρήματα από πωλήσεις. Η διάρκεια είναι μέχρι την ολοκλήρωση του έργου, ή και μια περίοδος εγγύησης. Στη σύμβαση για κατασκευή και διαχείριση είτε παίρνει αμοιβή για διαχείριση, είτε κρατά τα ενοίκια. Στην δεύτερη περίπτωση μπορεί να έχει ρόλο διαχείρισης έως και 50 χρόνια.
- Ο ιδιώτης αναλαμβάνει σχεδόν όλο το κόστος και την ευθύνη. Το κράτος ελέγχει την κατασκευή και τη διαχείριση. Ο ανάδοχος πληρώνει τα πάντα για το έργο και στο τέλος παίρνει: ποσοστό του ακινήτου ή χρήματα από πωλήσεις.
Στην πράξη, ο ανάδοχος διαχειρίζεται τα ακίνητα. Κάνει ενοικιάσεις σε δικαιούχους, είσπραξη ενοικίων, συντήρηση και εκπροσώπηση του κράτους. Λειτουργεί σαν “διαχειριστής πολυκατοικίας” και ιδιοκτήτης μαζί. Σε σχέση με τους ενοικιαστές, ο ανάδοχος ενεργεί αντί για το κράτος, μπορεί να κάνει δηλαδή συμβάσεις και όποια νομική ενέργεια απαιτείται.
