More

    ΤΑΔΕ Ε(Λ)ΦΗ: Αφήστε τα παιδιά να ζήσουν…

    Η αλήθεια είναι, ότι συνηθίζω να γράφω μακρόσυρτα άρθρα, γιατί με αυτόν τον τρόπο, εξασφαλίζω να καλύπτω κάθε πτυχή της σκέψης μου, αλλά φροντίζω συγχρόνως να φτάνουν και σε εσάς, κείμενα με πληρότητα και ακρίβεια.

    Είναι ίσως η πρώτη φορά, που με το θέμα που θα τολμήσω να αγγίξω, οι λέξεις μου θα είναι μεστές και λιγοστές, αφ’ ενός γιατί το επιβάλλουν οι συνθήκες και αφ’ ετέρου γιατί τα πολλά λόγια σε τέτοια θέματα, είναι περιττά!

    Γράφει η Ελευθερία Χαχλαδάκη

    Όταν αγγίζεις ένα τόσο ευαίσθητο θέμα άλλωστε, όπως είναι η παιδεραστία – είτε σε αυτήν εμπλέκονται αναγνωρίσιμοι άνθρωποι, είτε όχι – το μαχαίρι, πρέπει να φτάνει στο κόκκαλο και να κρατάμε μόνο την ουσία του πράγματος, που δεν είναι άλλη, πέρα από την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων και την κοινωνική τους κατακραυγή!

    Στα δελτία ειδήσεων, καθημερινά στήνονται τηλεοπτικές δίκες και ένα ακόμα «σήριαλ» εκτυλίσσεται στις οθόνες μας!

    Από τη μία, αναρωτιέσαι μέσα σου και λες, ότι ορθά γίνεται και παίρνει τεράστιες διαστάσεις όλο αυτό, γιατί ίσως έτσι παραδειγματιστούν και άλλα κτήνη που κάνουν αντίστοιχες πράξεις!

    Από την άλλη, επίσης εύλογα αναρωτιέσαι, μήπως και αυτό το γεγονός, γεμίσει τηλεοπτικές ώρες και μετά πεταχτεί στα αζήτητα, μετά από καιρό, όπως τόσα άλλα..;

    Η μοναδική ίσως αναρώτηση που πρέπει να υπερισχύσει μέσα μας, είναι το ….έως πότε…!;

    Έως πότε σε αυτή τη χώρα, θα αποδεχόμαστε και θα ανεχόμαστε το άρρωστο, ως φυσιολογικό;

    Έως πότε, ένας «καλός» και ακριβοπληρωμένος δικηγόρος με τις σωστές διασυνδέσεις, θα μπορεί να εξασφαλίσει την ελευθερία σε ανώμαλους ανθρώπους;

    Έως πότε θα επιτρέπουμε να βασανίζονται σε σώμα και ψυχή αθώες υπάρξεις;

    Στα παιδιά, ανήκει το μέλλον και κυρίως η ελπίδα! Εάν καταστρέψουμε αυτά, καταστρέφουμε μαζί τους κι εκείνη. Πάνω τους και μέσα τους, βασίζεται η αγάπη, η αθωότητα και η αλήθεια…αξίες, με τις οποίες εμείς οι ενήλικοι, έχουμε χάσει από καιρό την επαφή μας.

    Για εκείνα και μόνο, αξίζει να σηκώσουμε βουνά και να μην ξεχάσουμε ποτέ!

    Δεν είμαι η αρμόδια για να προτείνω τις ποινές και δεν είμαι υπέρμαχος της θανατικής ποινής, γιατί πιστεύω ακράδαντα στο Θεό και στην ελεύθερη επιλογή της ανθρώπινης ψυχής να μετανιώσει κ να λάβει συγχώρεση για τα λάθη της, όχι από εμάς τους ανθρώπους, αλλά από την ανώτερη δύναμη που αποφασίζει για όλους μας!

    Είναι ξεκάθαρο όμως, ότι και εγώ και εσείς και κάθε νοήμονας άνθρωπος με υγιή ψυχισμό, επιθυμεί από τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της στο έπακρο, που δεν είναι άλλη, πέρα από την αδιαπραγμάτευτη απονομή του δικαίου.

    Είναι ξεκάθαρο ότι περιμένουμε την παραδειγματική τους τιμωρία, για να σταματήσει, έστω και από φόβο κάποιος άλλος διαταραγμένος άνθρωπος, να κάνει αντίστοιχες αξιόποινες  πράξεις.

    Κλείστε τους στη φυλακή και μην τους αφήσετε να ξαναδούν το φως του ήλιου, για να δικαιωθεί έστω και ένα παιδί και στις πλάτες του, να σηκώσει και τη δικαίωση πολλών άλλων.

    Για τα παιδιά όλου του κόσμου, κλείστε τους στο πιο σκοτεινό κελί, έτσι ώστε να μπορέσουν να αναμετρηθούν με το απόλυτο σκοτάδι της ψυχής τους, αν και πολύ αμφιβάλλω για το κατά πόσο έχουν συνείδηση και τύψεις.

    Είναι ώρα, να σωθεί το παιδί!

    Είναι ώρα, να μη φοβόμαστε να μιλήσουμε και να φωνάξουμε δυνατά, όταν βλέπουμε ή υποψιαζόμαστε κάπου πιθανή κακοποίησή του.

    Είναι η ώρα να το προστατέψουμε και να το αφήσουμε να ζήσει όπως του αξίζει… με ελευθερία, ανεμελιά και ασφάλεια!

    Στο παιδί, ανήκει το αύριο!

    Στο παιδί, ανήκει η ζωή!

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ