More

    ΤΑΔΕ Ε(Λ)ΦΗ : Ιωάννα Πηλιχού – Λόγος να υποκλίνεσαι…

    Την προηγούμενη εβδομάδα, έγραψα μία “κριτική” για την αγαπημένη μου τηλεοπτική σειρά, αν και η λέξη κριτική δεν είναι η αρμόζουσα. Τα γραφόμενά μου, θα τα χαρακτήριζα περισσότερο ως λόγια καρδιάς.

    Γράφει η Ελευθερία Χαχλαδάκη

    Αυτήν την εβδομάδα, υποκινούμενη και πάλι από την καρδιά μου, θα τολμήσω να “αγγίξω” την ηθοποιό που παρακολουθώ από την πρώτη στιγμή της ευρύτερης αναγνωρισιμότητάς της (πριν από 14 χρόνια), έως και σήμερα.

    Είναι γνωστό στους ελάχιστους ανθρώπους που με γνωρίζουν καλά, όπως και στους πολλούς που με διαβάζουν ή με γνωρίζουν “επιδερμικά”, ότι είμαι ένας δίκαιος άνθρωπος και ότι πάντα προσπαθώ να γράφω με μία δόση αντικειμενικότητας. Απόψε οφείλω να παραδεχτώ (και σας ζητώ ειλικρινά να με συγχωρέσετε για αυτό), δεν θα μείνω πιστή στις αρχές μου.

    Στα παρακάτω λόγια, θα συναντήσετε την υποκειμενική άποψή μου για την Ιωάννα Πηλιχού!

    Η Ιωάννα, είναι ένας άνθρωπος που δεν γνωρίζω καθόλου προσωπικά και δεν έχω καμία απολύτως επαφή μαζί του. Δεν έχουμε ανταλλάξει ποτέ ούτε απόψεις, ούτε καλημέρες, ούτε καληνύχτες (άλλωστε είναι γνωστό ότι ειδικά αυτές τις δύο τελευταίες λέξεις τις αποφεύγω σχεδόν εμμονικά γιατί τις θεωρώ αποκλειστικά υπεύθυνες για το ψυχικό δέσιμο των ανθρώπων)!

    Την Ιωάννα, δεν έτυχε επίσης να τη συναντήσω ποτέ, ούτε “συνεντευξιακά” στην άλλωτε μακρόχρονη ραδιοφωνική μου διαδρομή. Παρ’ όλα αυτά, ο απεριόριστος θαυμασμός μου για την καλλιτεχνική της υπόσταση είναι δεδομένος και αδιαπραγμάτευτος!

    Εάν μιλούσα σαν δεκαπεντάχρονη έφηβη, θα την χαρακτήριζα ως την αγαπημένη μου ηθοποιό.

    Είμαι όμως μία σαραντάχρονη ενήλικας, η οποία έχοντας αφιερώσει μεγάλο κομμάτι της ζωής της παρακολουθώντας θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες, βρίσκεται σε θέση να δηλώνει απερίφραστα ότι σε κανέναν άλλον/η ηθοποιό δεν βρήκε συσσωρευμένο τόσο ταλέντο σε συνδυασμό με παιδεία και εξαιρετική διαχείρηση της όποιας αναγνωρισιμότητας.

    Η Ιωάννα, κατάγεται από το Αλιβέρι Ευβοίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Θεσ/νίκης, στο τμήμα Βαλκανικών – Σλαβικών και Ανατολικών σπουδών και φυσικά στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του κρατικού θεάτρου βορείου Ελλάδος.

    Την απόφαση να ασχοληθεί με την υποκριτική την πήρε εντελώς ξαφνικά, όταν μιλώντας με μία φίλη της στο τηλέφωνο, είδε μπροστά της μία δραματική σχολή και ακούγοντας την εσωτερική της φωνή γράφτηκε σε αυτήν.

    Γνωρίζει έξι ξένες γλώσσες, αγαπάει το χορό, τη θάλασσα, τις όμορφες μυρωδιές και συλλέγει βιβλία. Η εξωτερική της εμφάνιση, είναι συνυφασμένη με το piercing των χειλιών της και τα αγαπημένα της δαχτυλίδια που δεν αποχωρίζεται σε καμία της εμφάνιση.

    Ευτυχισμένοι μαζί, amore mio, daddy cool, mocking of christ, ο πόλεμος των άστρων, μην αρχίζεις τη μουρμούρα, νήσος, ταξίδι στα αστέρια και πρωτιά στο dancing on ice, είναι κάποιες από τις τηλεοπτικές και κινηματογραφικές της δουλειές.

    80s the musical, ο κύκλος του δέκα, το ζευγάρι της χρονιάς, η εκδίκηση της ηλίθιας, Καραϊσκάκης – ο παρεξηγημένος ήρωας – και ο συλλέκτης (παράσταση που κριτικοί και κοινό θεώρησαν την κορωνίδα της έως τώρα διαδρομής της), είναι ενδεικτικά κάποιες από τις θεατρικές της δουλειές.

    Ανήκει στην κατηγορία εκείνων των ηθοποιών που δεν αγαπούν ιδιαίτερα την αναγνωρισιμότητα. Την χαρακτηρίζουν μετρημένα και ειλικρινή λόγια και ένα έντονο πάθος για ότι αγαπάει, ότι αγγίζει και ότι επιθυμεί!

    Στους ρόλους της, κάνει πάντα υπερβάσεις και ποτέ της εκπτώσεις. Αγαπάει πολύ τα ζώα και έχει μεγάλη αδυναμία στον γάτο της, ένα πρώην αδέσποτο που βρέθηκε σχεδόν νεκρό στο διάβα της και που στην αγκαλιά της ξαναβρήκε ζωή!

    Δεν προκάλεσε ποτέ με την προσωπική της ζωή, αν και δυστυχώς στο παρελθόν χρειάστηκε να απολογηθεί για αυτήν (σε μία εποχή που κατ’ εμέ ο προσωπικός μας βίος θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητα ιδιωτικός).

    Είναι αδιαπραγμάτευτα δίκαιη, με ένα σύστημα αξιών ομολογουμένως δυσεύρετο και αξιοθαύμαστο! Ειλικρινής, έντονη, δοτική, δυναμική και συγχρόνως ευαίσθητη, έχει καλλιτεχνικά μετουσιωθεί σε μία σπουδαία ηθοποιό (ίσως τη σπουδαιότερη της γενιάς της), με μεστές ερμηνείες που σου δημιουργούν την ανάγκη να την χειροκροτήσεις είτε τη δεις στο θέατρο, είτε από τον καναπέ του σπιτιού σου.

    Θα μπορούσα να γράψω και να πω πολλά ακόμα, όμως πολύ συνειδητά θα κλείσω με αυτές τις λέξεις : Σε έναν χώρο τόσο δύσκολο και όπως αποδεικνύεται αρκετά “λερωμένο” από χυδαίες συμπεριφορές και χαρακτήρες “καλαμιού”, όπως είναι αυτός της υποκριτικής, υπάρχουν και άνθρωποι που το εσωτερικό τους φως είναι τόσο έντονο που αβίαστα θα αντικρίσεις λίγη από τη λάμψη του!

    Ιωάννα Πηλιχού, ακόμα κι αν δεν διαβάσεις ποτέ αυτές τις λέξεις – προσωπικά – θα σου οφειλώ πάντα μία βαθιά και αέναη υπόκλιση για όλα όσα είσαι!!!

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ