More

    ΤΑΔΕ Ε(Λ)ΦΗ: Όταν ο χρόνος αλλάζει…

    Πριν λίγες ημέρες, ήρθε ένας – ακόμη – καινούργιος χρόνος…

     

    Κι όταν ο χρόνος αλλάζει, οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν μέσα τους μικρούς ή μεγαλύτερους απολογισμούς. Μετρούν απώλειες και κέρδη, μετρούν στιγμές που πήραν ή έχασαν ζωή, μετρούν ανάσες, φθορές, πόνους, λύπες, χαρές, χαμόγελα και ουσία.

    Γράφει η Ελευθερία Χαχλαδάκη…

    Για να είμαι ειλικρινής, δεν ασπάστηκα ποτέ μου αυτήν την λογική και αυτήν την φιλοσοφία.

    Όπως συνηθίζω να λέω, δεν πιστεύω στις χρονιές που αλλάζουν. Τα θεωρώ όλα μία συνέχεια.

    Μία συνέχεια των λόγων μας, των πράξεών μας, της συνειδητότητας και της συνέπειας μας, της υπόστασης και της ζωής μας.

    Και ζωή, θα πει ροή.

    Θα πει κίνηση, απόφαση, ενέργεια, αναθεώρηση, αλλαγή, συναίσθημα, υπομονή, επιμονή, προσπάθεια, επιπτώσεις… κάθε δεδομένη στιγμή. Και το μαγικό με εκείνη, είναι ότι ποτέ και κανείς μας δεν γνωρίζει απόλυτα τι θα φέρει ο χρόνος στο διάβα της. Ίσως να διαισθανόμαστε ή να ψυχανεμιζόμαστε πράγματα, ίσως πολλές φορές με τη λογική ανάλυση δεδομένων που έχουμε στη διάθεσή μας να μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ή να προβλέψουμε κάτι που θα έρθει. Η ανατροπή όμως, ήταν και παραμένει ακριβώς αυτό  το υπέροχο χαρακτηριστικό που απορρέει από το κάθε δευτερόλεπτο της ύπαρξής μας. Κανένας, δεν γνωρίζει ούτε την πληγή, ούτε τη χαρά που μας περιμένει στην επόμενη “στροφή” μας. Κανείς μας δεν ξέρει ποιός άνθρωπος μπορεί να αποτελέσει την πηγή της αυριανής απογοήτευσής μας – ή σε αντιδιαστολή –  της αυριανής  εμπιστοσύνης ( η οποία σε βάθος χρόνου μπορεί να μετατραπεί στον μοναδικό προορισμό της έλευσής μας στον κόσμο που δεν είναι άλλος πέρα από την ίδια την αγάπη ).

    Η ανθρώπινη ψυχή, δεν έχει ανάγκη από χρονιές που αλλάζουν. Γιατί την κάθε ημέρα που περνάει, έχουμε τη δυνατότητα και την ευκαιρία να αλλάξουμε τα πρόσωπα, τις συνθήκες και τις καταστάσεις που μας “βαλτώνουν”, που έχουν πάψει να μας “γεμίζουν” και να μας εξελίσσουν, μέχρι να μετουσιωθούμε στον άνθρωπο που πάντα ονειρευόμασταν να είμαστε.

    Κάθε ημέρα που περνάει, συζήτησε ότι σε προβληματίζει με εκείνον που σε στεναχώρησε και προσπάθησε να λύσεις τη διαφωνία. Αν δεν έχεις την ανάγκη να γεφυρώσεις το χάσμα και να “λειάνεις” την “πληγή” – λυπάμαι ειλικρινά – αλλά πιστεύω ότι ο άνθρωπος που σου την προκάλεσε, ανήκει στα “κλεισμένα” κεφάλαια της ζωής σου.

    Κάθε ημέρα που περνάει, έχεις την ευκαιρία, να διώξεις την τοξικότητα από τη ζωή σου σε όλες τις μορφές της. Είτε τη συναντάς στον οικογενειακό, προσωπικό, φιλικό ή επαγγελματικό σου βίο… γιατί κανένας δεν πρέπει να σε ορίζει σε οποιαδήποτε διάσταση και έκφανσή σου. Είσαι μία ολότητα και ένα κράμα δικών σου επιλογών που είτε θα πρέπει να σε αποδεχτούν όπως ακριβώς είσαι, είτε θα πρέπει να ψάξουν για κάποιον διαφορετικό από εσένα, γιατί το να σε αλλάξουν πρέπει να πάψει να αποτελεί εναλλακτική λύση. Εσύ είσαι ο μόνος που ορίζει τον τρόπο που θα ζεις και δεν έχεις να περιμένεις την έγκριση κανενός για αυτό.

    Αξιοπρέπεια αδιαπραγμάτευτη.

    Χαμόγελο πλατύ.

    Δύναμη ψυχής.

    Αλήθεια απερίφραστη.

    “Είναι” γεμάτο από εμπειρία.

    Δικαιοσύνη στον υπερθετικό.

    Μοίρασμα έμπιστο.

    Εμπιστοστύνη σε αυτόν που την τιμάει.

    Ανάσα βαθιά.

    Λέξεις με σεβασμό και ευγένεια.

    Στιγμή έντονη.

    Βλέμμα καθάριο.

    Νοιάξιμο έμπρακτο.

    Έρωτας με συναίσθημα.

    Αγάπη αέναη.

    Και άφησέ το να συμβεί…!

    Ότι προορίζεται να ολοκληρωθεί, θα κλείσει τον κύκλο του. Ότι προορίζεται να σωθεί και να επιβιώσει, θα βρει τον τρόπο, να αναγεννηθεί ακόμα και από τις στάχτες του. Κι ότι προορίζεται να γεννηθεί, θα βρει τον τρόπο να αγγίξει την ψυχή σου προσπερνώντας εμπόδια, αμφιβολίες και φοβίες που δημιούργησε το χθες σου.

    Η ανθρώπινη ψυχή, δεν οφείλει να περιμένει τις χρονιές να αλλάξουν για να διορθώσει τα “κακώς κείμενα” της υπόστασής της. Δεν οφείλει να περιμένει τις χρονιές να αλλάξουν για να δείξει ή να αποκαλύψει τα συναισθήματα που νιώθει. Η θλίψη, η απογοήτευση, ο θυμός, πρέπει να εκφράζονται σε όσους τα προκαλούν και να τοποθετούνται ξεκάθαρα και όχι δυσδιάκριτα όρια στο “λίγο” με το οποίο επιβάλλεται να ερχόμαστε σε ολική ρήξη. Η χαρά, η ελπίδα, ο ενθουσιασμός, η στήριξη, η εμπιστοσύνη, η κατάκτιση της πραγματικής αγάπης, πρέπει εξίσου να εκφράζονται σε όσους πάλεψαν για να τα αισθανθούμε και τους ανήκουν δικαιωματικά τόσο η γνώση, όσο και η απεικόνιση αυτής της προσπάθειάς τους, στα μάτια μας και στα λόγια μας.

    Πίστευα πάντα, πως εμείς οι άνθρωποι, εάν ο Θεός μας ευλογεί με την υγεία μας, έχουμε μόνο ένα δρόμο και μία επιλογή μπροστά μας… και αυτή δεν είναι άλλη, πέρα από την ίδια τη ΖΩΗ μας!

    Σας προτρέπω να ζήσετε λοιπόν και να είναι αυτός ο χρόνος μία αξιοπρεπής συνέχεια για όλους σας.

    Να θυμάστε πάντα, ότι η αλήθεια, η καλοσύνη και η δικαιοσύνη, κάθονται σε μία γωνίτσα και μας παρατηρούν όλους μας…

    Οι άδικοι, οι ψεύτες και οι χαιρέκακοι, νικούν πάντα, με τη διαφορά ότι η νίκη τους διαρκεί για λίγο.

    Η ειλικρίνεια, το δίκαιο και το καλό αν και πολλές φορές αποκαθίστανται αργά, όταν η έλευσή τους πραγματοποιηθεί, είναι αιώνια και φωτεινή στα μάτια όλων!

    Να τιμάτε πάντα τις επιλογές των ανθρώπων με τους οποίους μοιράζεστε τη ζωή σας, με οποιονδήποτε τρόπο. Η “δουλειά” που χρειάζονται όλες οι ανθρώπινες σχέσεις, καμιά φορά, μπορεί να είναι και το πιο απλό, αλλά συνάμα το πιο σπουδαίο πράγμα στον κόσμο.

    Λέγεται ενδιαφέρον. Και εκφράζεται με μία λέξη. Με μία απλή καλημέρα, με μία απλή καληνύχτα και μία απλή ερώτηση… “Πώς ήταν σήμερα η ημέρα σου;” … “Είσαι καλά;”

    Άλλες φορές πάλι, είναι αρκετό ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα ή μία αγκαλιά, όταν ο άλλος είναι δίπλα σου. Αν πάλι είναι μακριά σου, αρκεί μία σκέψη σου. Ακόμα κι αν δεν την εκφράσεις, ο άλλος θα την αισθανθεί σαν μία ζεστασιά μέσα του να τον γεμίζει και να τον φορτίζει. Γιατί αυτό ακριβώς κάνει η ενέργειά μας σε εκείνους που νοιαζόμαστε… Διώχνει τη θλίψη μακριά τους και τους θυμίζει τον τρόπο να γίνονται όχι απλώς δυνατοί, αλλά ατρόμητοι!

    Εύχομαι ολόψυχα ο Θεός να σας χαρίζει απλόχερα υγεία και μόνο. Αυτή, είναι υπεραρκετή για να χαμογελάτε πάντα, ειδικά στις μέρες μας που έχει πάψει να ανήκει στα αυτόνητα και έχει μετατραπεί σε ζητούμενο όλων μας, όσο ποτέ άλλοτε.

    Και… εύχομαι ολόψυχα, να μην αφήνετε καμία σκέψη σας και κανένα συναίσθημά σας ανείπωτο.

    Ποτέ δεν ξέρεις τί ή ποιόν θα φέρει η στιγμή, ο χρόνος, η ζωή ή οι ίδιες οι λέξεις και οι πράξεις σου… και πόσο μπορούν όλα να αλλάξουν!

    Γιατί καμιά φορά, αρκεί ένας και μόνο άνθρωπος, μία μονάχα συμβατή σου ψυχή, για να φέρει το φως που αναζητάς μέσα στο τόσο σκοτάδι!

     

    Καλή χρονιά ή καλή συνέχεια σε όλους σας…

     

     

     

     

     

     

     

    kteo kritis

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ