More

    Θλίψη και θρήνος στην Ελληνική δημοσιογραφία: Κουραστηκα ρε Billy”μου είπες…

    Ο Βασίλης υπηρέτησε για περισσότερα από 35 χρόνια τη δημοσιογραφία με ήθος και αξιοπρέπεια.

    Αργά το βράδυ της Δευτέρας 25 Ιανουαρίου 2020 έφυγε από τη ζωή -μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο- ο δημοσιογράφος και διευθυντής έκδοσης της εφημερίδας Realnews, Βασίλης Τριανταφύλλου, βυθίζοντας στη θλίψη την οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους του.

    Ο Βασίλης υπηρέτησε για περισσότερα από 35 χρόνια τη δημοσιογραφία με ήθος και αξιοπρέπεια.

    Βρισκόταν στην ηγετική ομάδα της εφημερίδας, Realnews, από την πρώτη ημέρα της έκδοσης της και αγκάλιαζε με αγάπη όλους τους συναδέλφους του.

    Την είδηση έκανε γνωστή ο δημοσιογράφος Βασίλης Μπουζιώτης, με ένα μήνυμά του στο Facebook.

    «Αντίο αγαπημένε μου Βασίλη. Στο τελευταίο τηλεφώνημα μας, πριν απο λιγες μερες, που ακουγοσουν με το ζορι σε παρακαλεσα να το παλεψεις κι αλλο-κι ας ηξερα πως δεν ειχες πια αλλες αντοχες μετα απο τοσους πολλους μηνες. “Κουραστηκα ρε Billy”μου ειπες. Ηξερα τοσο καιρο πως φευγεις κι ομως το τηλεφωνημα της Αναστασιας με εριξε στο γκρεμο. Δεν ησουν μονο ο τελειομανης, ακριβοδικαιος, αδεκαστος διευθυντής της Real News και ο μαχιμος δημοσιογραφος με τα πολλα χιλιομετρα στο χωρο.

    Ησουν η κολώνα της εφημεριδας, ο αγρυπνος φρουρος απο νωρις το πρωι ως αργα το βραδυ. Κορυφαιος γραφιας και …καπετανιος, μα συναμα κι ενας ξεχωριστος άνθρωπος με μεγαλη κατανοηση και μεγαλη καρδια. Με ευαισθησιες που κρατουσες για λιγους, με κατανόηση, με τρυφεροτητα στους γκρεμους και τις απωλειες μας-ενας φιλος/ συγγενης καρδιας.Καθε πρωι απο τοτε που μοιραζοσουν στο σπιτι και στο νοσοκομειο κοντοστεκομουν στο γραφειο σου μηπως και σε δω,να πιουμε τον πρωτο καφε της ημερας με πειραγματα και γελια,με γκρινιες και συζητησεις ουσιας,με σιωπες ηχηρες.

    Δεν σου αρεσαν τα μεγαλα λογια,μα Βασιλη μου αγαπημενε εγινες συγγενης μου τοσα χρονια στην οικογενεια τηςReal. Ενας καταδικος μου άνθρωπος.Με προετοιμαζες πως θα φυγεις και θυμωνα ή εφευγα βιαστικα μακρια σου. Στο ειχα πει πως δεν αντεχα αλλη μια μεγαλη απωλεια. Δεν μ’ ακουσες. Και δεν αντεχω. Κανεις μας δεν αντεχει την ειδηση πως εφυγες. Γυριζω το χρονο πισω στο πρωτο μας ραντεβου στο γραφειο σου. Σαββατο πρωι. Το τασακι σου γεματο τσιγαρα.Με σκαναρες μεσα στους καπνους. Η τελειομανια σου μας εφερε σε κοντρες. Στο περασμα του χρονου βρηκαμε κοινους κωδικες και πορευτηκαμε ομορφα.Με αγχος παντα για το καλυτερο δυνατο αποτελεσμα.Αυτο το ΜΠΟΥΖΙΩΤΗΣ που γκρεμιζε την αιθουσα, εγινε ΜΠΡΟΟΟΣ στο τηλεφωνο κι επειτα Billy. Γραφω,γραφω, γραφω με κατακοκκινα ματια και λυγμους. Δεν θελω να το πιστεψω οτι το εσκασες! Θελω να ανεβω αυριο στο γραφειο και να σε δω με τον ζεστο καψε σου να τα πουμε οπως παντα… Αντιο Βασιλη μου. Σε ευχαριστω για ολα απο καρδιας. Θα μου/ μας λείψεις παρα πολύ».

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ