Το Βενιζέλειο δεν αντέχει άλλη «διαχείριση»- Kαταγγελίες εργαζομένων για έλλειψη σε τραυματιοφορείς και ηλεκτρολόγους

Μεγάλη έλλειψη σε τραυματιοφορείς και ηλεκτρολόγους. Το Βενιζέλειο δεν αντέχει άλλη «διαχείριση» – απαιτούνται λύσεις τώρα, αναφέρουν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο.

Στην ανακοίνωση Ένωσης Εραζομένων Βενιζελείου Γ.Ν. αναφέρεται:

“Το Βενιζέλειο, ένα από τα βασικότερα νοσοκομεία της Κρήτης και της χώρας, βρίσκεται σε μια συστηματική πορεία αποδόμησης. Εδώ και καιρό έχουμε αναδείξει τεκμηριωμένα την υποστελέχωση και την οριακή λειτουργία του. Μέσα σε λίγους μόνο μήνες, το προσωπικό μειώθηκε περαιτέρω στη Νοσηλευτική, Τεχνική και Διοικητική Υπηρεσία, καθώς και στο Παραϊατρικό προσωπικό.

Την ίδια στιγμή:

• 3 κλίνες ΜΕΘ παραμένουν κλειστές.
• 3 χειρουργικές αίθουσες δε λειτουργούν.
• Οι βάρδιες «καλύπτονται» οριακά.
• Οι εργαζόμενοι εξουθενώνονται, χωρίς άδειες και ρεπό.

Σήμερα ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέα, συγκεκριμένα προβλήματα που επιταχύνουν την απορρύθμιση βασικών λειτουργιών. Τα νέα δεδομένα είναι αποκαλυπτικά:

Στους τραυματιοφορείς:

• Το ειδικό πρόγραμμα της ΔΥΠΑ για 500 τραυματιοφορείς λήγει χωρίς καμία διασφάλιση συνέχισης.
• Από τους ήδη ανεπαρκείς 33 μεταφορείς ασθενών, αποχωρούν άμεσα 3, με αποτέλεσμα το νοσοκομείο να μένει με 30, ενώ ακολουθούν μακροχρόνιες άδειες λόγω ασθένειας και 4-5 συνταξιοδοτήσεις.
• Το 2024 υπηρετούσαν 35 μεταφορείς με λιγότερες ανάγκες – αναπτυγμένες υπηρεσίες.
• Σήμερα απαιτούνται τουλάχιστον 43.

Ήδη οι επιπτώσεις είναι ορατές:

• Έχει καταργηθεί το δεύτερο πόστο μεταφοράς ασθενών τη νύχτα σε ημέρες μη εφημερίας.
• Στη ΜΕΘ υπάρχει μόνο ένας σταθερός μεταφορέας σθενών στην πρωινή βάρδια και μόνο τις καθημερινές.
• Η κάλυψη είναι οριακή και ανεπαρκής σε διάφορα τμήματα. Ενδεικτικά: καρδιολογική, στεφανιογράφος και τμήμα υπερήχων καρδιάς καλύπτονται από μόνο ένα μεταφορέα ασθενών, σε όλο το ισόγειο υπάρχει μόνο ένας τραυματιοφορέας, στο ΤΕΠ ζητείται ακόμη ένας μεταφορέας σθενών στην πρωινή βάρδια, στο χειρουργείο χρειάζεται ακόμα ένας.

Τι θα συμβεί όταν ένας εργαζόμενος λείψει; Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη όταν καθυστερήσει μια διακομιδή;

Στην Τεχνική Υπηρεσία η εικόνα είναι εξίσου ανησυχητική και αποκαλυπτική της συνολικής υποστελέχωσης:

• Υπάρχει μόλις ένας ηλεκτρολόγος τη νύχτα αντί για δύο.
• 6 ηλεκτρολόγοι πρέπει να καλύψουν 35 βάρδιες (2 πρωί, 1 απόγευμα, 2 νύχτα – πρακτικά αδύνατο).
• Οι ανάγκες αντιστοιχούν σε τουλάχιστον 7–8 εργαζόμενους, ώστε να μπορούν να δίνονται και οι άδειες.
• Επίκειται η συνταξιοδότηση ενός μόνιμου ηλεκτρολόγου, συνεπώς δε θα υπάρχει η δυνατότητα χορήγησης αδειών.

Δηλαδή απομένουν 5 εργαζόμενοι για ανάγκες που απαιτούν τουλάχιστον 7–8.

Μιλάμε για ένα νοσοκομείο που λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, όπου η ασφάλεια των υποδομών και των ασθενών δε μπορεί να είναι διαπραγματεύσιμη. Και όμως, σήμερα επαφίεται στην υπερεργασία και την τύχη.

Αυτά δεν είναι δευτερεύοντα ζητήματα. Αφορούν τον πυρήνα της ασφαλούς λειτουργίας του νοσοκομείου.

Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στην καθαριότητα αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη στρέβλωση του συστήματος:

• Οι οργανικές θέσεις είναι ανεπαρκείς σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες.
• Οι εργαζόμενοι ΣΟΧ μειώνονται και καλούνται να καλύψουν πολλαπλά πόστα.
• Εργάζονται σε εξαντλητικές συνθήκες, με συνεχείς τρίμηνες παρατάσεις συμβάσεων και καθεστώς ομηρίας.
• Η κάλυψη των αναγκών γίνεται εν μέρει μέσω εργολάβου, με αυξημένο κόστος και χαμηλότερη ποιότητα υπηρεσιών.

Αν αυτό δεν είναι στρέβλωση, τότε τι είναι; Ακριβότερες λύσεις, χειρότερες υπηρεσίες και εργαζόμενοι σε καθεστώς ανασφάλειας.

Παράλληλα, το πρόβλημα επιτείνεται από έναν παρωχημένο και ανεπαρκή οργανισμό νοσοκομείου, που:

• Δεν αποτυπώνει τις πραγματικές ανάγκες.
• Δεν ενσωματώνει τις νέες αναπτυγμένες μονάδες και υπηρεσίες.
• Δεν προβλέπει τις αναγκαίες θέσεις προσωπικού.

Ένας οργανισμός που λειτουργεί ως άλλοθι για τη μη κάλυψη των κενών.

Και ενώ αυτή είναι η πραγματικότητα, η πολιτική ηγεσία επιλέγει να απαντά με εξαγγελίες και διαρροές, ενόψει και της επικείμενης ανακοίνωσης της 12^ης Μαΐου από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Μήπως επιχειρείται για άλλη μια φορά η μετατόπιση της συζήτησης από τα πραγματικά, επείγοντα ζητήματα;

Γιατί δεν αναθεωρήθηκαν οι οργανισμοί των νοσοκομείων, όπως έχουμε τεκμηριωμένα προτείνει;

Γιατί δεν έχουν ανοίξει οι πίνακες επικουρικού προσωπικού;

Γιατί δεν καλύπτονται οι εκατοντάδες κενές οργανικές θέσεις;

Γιατί δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τις άμεσες αποχωρήσεις προσωπικού;

Ή μήπως τελικά χρήματα υπάρχουν για αλλού, όπως για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για απευθείας αναθέσεις, για εξοπλιστικά προγράμματα, αλλά όχι για τη στοιχειώδη και ασφαλή λειτουργία ενός νοσοκομείου; Για τη δημόσια υγεία, που αφορά κάθε πολίτη, δεν περισσεύει τίποτα;

Η υποκρισία τελειώνει εδώ.

Η πραγματικότητα δεν επιδέχεται άλλες καθυστερήσεις.

Η δημόσια υγεία δε στηρίζεται με εξαγγελίες αλλά με πράξεις:

Απαιτούμε άμεσα:

• Παραμονή των 500 τραυματιοφορέων της ΔΥΠΑ στο ΕΣΥ.
• Άνοιγμα των πινάκων επικουρικού προσωπικού και άμεσες προσλήψεις.
• Άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις υπηρεσίες.
• Ενίσχυση της Τεχνικής Υπηρεσίας με ηλεκτρολόγους.
• Μόνιμες λύσεις στην καθαριότητα, με ενίσχυση προσωπικού και όχι εργολαβίες.
• Άμεση αναθεώρηση του οργανισμού του νοσοκομείου με βάση τις πραγματικές ανάγκες.
• Γενναίες αυξήσεις αποδοχών για όλους τους εργαζόμενους (ιατρικό, νοσηλευτικό, παραϊατρικό, τεχνικό και διοικητικό προσωπικό).
• Επέκταση του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας σε όλους, χωρίς εξαιρέσεις.
• Ένταση προσωπικού στα ΒΑΕ.

Υπενθυμίζουμε: κατά την περίοδο της πανδημίας οι υγειονομικοί σήκωσαν το βάρος της κοινωνίας. Σήμερα η Πολιτεία οφείλει να ανταποδώσει με πράξεις, όχι με λόγια.

Η κατάσταση δεν είναι πλέον διαχειρίσιμη.

Κάθε νέα απώλεια προσωπικού οδηγεί το νοσοκομείο ένα βήμα πιο κοντά στη δυσλειτουργία.

Το καλοκαίρι που έρχεται προδιαγράφεται εξαιρετικά δύσκολο, με αδυναμία κάλυψης βασικών λειτουργιών και χορήγησης αδειών.

Προειδοποιούμε: αν δεν υπάρξουν άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις, η ευθύνη για ό,τι συμβεί θα είναι αποκλειστικά πολιτική.

Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου δεν θα παραμείνει θεατής. Προχωράμε σε:

• Κλιμάκωση παρεμβάσεων.
• Θεσμικές και νομικές ενέργειες.
• Μαζικές κινητοποιήσεις.

Δε θα επιτρέψουμε την περαιτέρω απαξίωση του νοσοκομείου.

Δε θα επιτρέψουμε να λειτουργεί με όρους τύχης.

Η υγεία δεν είναι κόστος. Είναι δικαίωμα.

Η ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων δεν είναι διαπραγματεύσιμη.